حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مَرْبُوعًا بَعِيدَ مَا بَيْنَ الْمَنْكِبَيْنِ عَظِيمَ الْجُمَّةِ إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ عَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ مَا رَأَيْتُ شَيْئًا قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻrtaboʻyli, ikki yelka orasi keng, sochlari quloqlari yumshogʻigacha tushib turgan kishi edilar. U zotning ustlarida qizil hulla bor edi. Men u zot ﷺdan koʻra goʻzalroq hech narsa koʻrgan emasman.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўртабўйли, икки елка ораси кенг, сочлари қулоқлари юмшоғигача тушиб турган киши эдилар. У зотнинг устларида қизил ҳулла бор эди. Мен у зот ﷺдан кўра гўзалроқ ҳеч нарса кўрган эмасман.