Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Kahf surasini oʻqidi, uning bogʻlab qoʻyilgan ulovi bor edi; ulov hurka boshladi. Kishi qarasa, uni bir bulut — yoki tuman — qoplab olibdi. U qoʻrqib ketdi va Nabiy ﷺning huzurlariga bordi. Men: «Nabiy ﷺ oʻsha kishining ismini aytdilarmi?» dedim. U: «Ha», dedi. Shunda u zot: «Ey falonchi, oʻqiyver, chunki u sakinat Qurʼon uchun — yoki: Qurʼon (oʻqilgani) sabab — nozil boʻlgan», dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Каҳф сурасини ўқиди, унинг боғлаб қўйилган улови бор эди; улов ҳурка бошлади. Киши қараса, уни бир булут — ёки туман — қоплаб олибди. У қўрқиб кетди ва Набий ﷺнинг ҳузурларига борди. Мен: «Набий ﷺ ўша кишининг исмини айтдиларми?» дедим. У: «Ҳа», деди. Шунда у зот: «Эй фалончи, ўқийвер, чунки у сакинат Қуръон учун — ёки: Қуръон (ўқилгани) сабаб — нозил бўлган», дедилар.