حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَانْتَهَيْنَا إِلَى الْحُدَيْبِيَةِ وَهِيَ بِئْرٌ قَدْ نُزِحَتْ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً قَالَ فَنُزِعَ مِنْهَا دَلْوٌ فَتَمَضْمَضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ ثُمَّ مَجَّهُ فِيهِ وَدَعَا قَالَ فَرُوِينَا وَأَرْوَيْنَا وَقَالَ وَكِيعٌ أَرْبَعَةَ عَشْرَ مِائَةً
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Hudaybiyaga yetib keldik — u suvi tortib olingan bir quduq edi — biz esa bir ming toʻrt yuz kishi edik. Undan bir chelak (suv) tortildi, Nabiy ﷺ undan ogʻizlarini chaydilar, soʻng uni oʻsha (quduq)ka tupurdilar va duo qildilar. Bas, biz ham qondik, ulovlarimizni ham qondirdik.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Ҳудайбияга етиб келдик — у суви тортиб олинган бир қудуқ эди — биз эса бир минг тўрт юз киши эдик. Ундан бир челак (сув) тортилди, Набий ﷺ ундан оғизларини чайдилар, сўнг уни ўша (қудуқ)ка тупурдилар ва дуо қилдилар. Бас, биз ҳам қондик, уловларимизни ҳам қондирдик.