حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا فُضَيْلٌ يَعْنِي ابْنَ عِيَاضٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَتَوَضَّأْ وَنَمْ عَلَى شِقِّكَ الْأَيْمَنِ وَقُلْ اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ رَهْبَةً وَرَغْبَةً إِلَيْكَ لَا مَلْجَأَ وَلَا مَنْجَا مِنْكَ إِلَّا إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ فَإِنْ مُتَّ مُتَّ عَلَى الْفِطْرَةِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُبَارَكٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ فَذَكَرَ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَقَالَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلَاةِ وَقَالَ اجْعَلْهُنَّ آخِرَ مَا تَتَكَلَّمُ بِهِ قَالَ فَرَدَّدْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا بَلَغْتُ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ قُلْتُ وَبِرَسُولِكَ قَالَ لَا وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Toʻshagingga borsang, tahorat ol va oʻng yoning bilan yotib shunday ayt: ‹Allohumma aslamtu vajhiy ilayka, va favvaztu amriy ilayka, va aljaʼtu zohriy ilayka, rahbatan va ragʻbatan ilayka, la maljaʼa va la manjaʼ minka illa ilayka, omantu bi kitobikal-laziy anzalta va bi nabiyyikal-laziy arsalta (Ey Alloh, yuzimni Senga taslim qildim, ishimni Senga topshirdim, orqamni Senga suyadim, Sendan qoʻrqib va Senga umidvor boʻlib. Sendan Senga tomon boʻlak boshpana ham, najot ham yoʻq. Sen nozil qilgan Kitobingga va Sen yuborgan Nabiyingga imon keltirdim)›. Bas, agar vafot etsang, fitrat uzra vafot etasan», dedilar. Boshqa rivoyatda u zot: «Namozga oladigan tahorating kabi tahorat ol» va «bularni soʻzlaydigan eng oxirgi soʻzing qil», dedilar. (Baro) dedi: Men buni Nabiy ﷺga takrorlab berdim; «omantu bi kitobikal-laziy anzalta»ga yetganimda: «va bi rasulika» dedim. U zot: «Yoʻq, ‹va bi nabiyyikal-laziy arsalta›», dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Тўшагингга борсанг, таҳорат ол ва ўнг ёнинг билан ётиб шундай айт: ‹Аллоҳумма асламту важҳий илайка, ва фаввазту амрий илайка, ва алжаъту зоҳрий илайка, раҳбатан ва рағбатан илайка, ла малжаъа ва ла манжаъ минка илла илайка, оманту би китобикал-лазий анзалта ва би набиййикал-лазий арсалта (Эй Аллоҳ, юзимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдим, орқамни Сенга суядим, Сендан қўрқиб ва Сенга умидвор бўлиб. Сендан Сенга томон бўлак бошпана ҳам, нажот ҳам йўқ. Сен нозил қилган Китобингга ва Сен юборган Набийингга имон келтирдим)›. Бас, агар вафот этсанг, фитрат узра вафот этасан», дедилар. Бошқа ривоятда у зот: «Намозга оладиган таҳоратинг каби таҳорат ол» ва «буларни сўзлайдиган энг охирги сўзинг қил», дедилар. (Баро) деди: Мен буни Набий ﷺга такрорлаб бердим; «оманту би китобикал-лазий анзалта»га етганимда: «ва би расулика» дедим. У зот: «Йўқ, ‹ва би набиййикал-лазий арсалта›», дедилар.