حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرُّمَاةِ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلًا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ يَوْمَ أُحُدٍ وَقَالَ إِنْ رَأَيْتُمْ الْعَدُوَّ وَرَأَيْتُمْ الطَّيْرَ تَخْطَفُنَا فَلَا تَبْرَحُوا فَلَمَّا رَأَوْا الْغَنَائِمَ قَالُوا عَلَيْكُمْ الْغَنَائِمَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَبْرَحُوا قَالَ غَيْرُهُ فَنَزَلَتْ {وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ} يَقُولُ عَصَيْتُمْ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ الْغَنَائِمَ وَهَزِيمَةَ الْعَدُوِّ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud kuni kamonchilarga — ular ellik kishi edi — Abdulloh ibn Jubayrni (bosh) qilib tayinladilar va: «Agar dushmanni koʻrsangiz va qushlar bizni tutib ketayotganini koʻrsangiz ham, joyingizdan jilmanglar», dedilar. Ular oʻljalarni koʻrganlarida: «Oʻljaga (yuringlar)!» dedilar. Abdulloh: «Rasululloh ﷺ: ‹Joyingizdan jilmanglar› demaganmidilar?» dedi. Boshqasi dedi: Shunda {Sizlarga yoqadigan narsani koʻrsatganidan keyin isyon qildingiz} (oyati) nozil boʻldi — yaʼni: sizlarga oʻljalarni va dushmanning magʻlubiyatini koʻrsatganidan keyin Rasulga isyon qildingiz, demoqda.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд куни камончиларга — улар эллик киши эди — Абдуллоҳ ибн Жубайрни (бош) қилиб тайинладилар ва: «Агар душманни кўрсангиз ва қушлар бизни тутиб кетаётганини кўрсангиз ҳам, жойингиздан жилманглар», дедилар. Улар ўлжаларни кўрганларида: «Ўлжага (юринглар)!» дедилар. Абдуллоҳ: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Жойингиздан жилманглар› демаганмидилар?» деди. Бошқаси деди: Шунда {Сизларга ёқадиган нарсани кўрсатганидан кейин исён қилдингиз} (ояти) нозил бўлди — яъни: сизларга ўлжаларни ва душманнинг мағлубиятини кўрсатганидан кейин Расулга исён қилдингиз, демоқда.