Nabiy ﷺning ashoblaridan bir kishi namoz oʻqiyotgan, hovlida uning bir aygʻiri bogʻlangan edi. (Ot) hurka boshladi. U kishi chiqib qaradi, hech narsani koʻrmadi; (ot esa) hurkiyverdi. Tong otgach, buni Nabiy ﷺga zikr qildi. U zot: «U — sakina (xotirjamlik) edi; (u) Qurʼon (oʻqilgani) sababli nozil boʻldi», dedilar.Набий ﷺнинг ашобларидан бир киши намоз ўқиётган, ҳовлида унинг бир айғири боғланган эди. (От) ҳурка бошлади. У киши чиқиб қаради, ҳеч нарсани кўрмади; (от эса) ҳуркийверди. Тонг отгач, буни Набий ﷺга зикр қилди. У зот: «У — сакина (хотиржамлик) эди; (у) Қуръон (ўқилгани) сабабли нозил бўлди», дедилар.