حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَكَّائِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَالْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِي السَّنَابِلِ قَالَوَلَدَتْ سُبَيْعَةُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ أَوْ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً فَتَشَوَّفَتْ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَ فَقَالَ إِنْ تَفْعَلْ فَقَدْ مَضَى أَجَلُهَا

Abus-Sanobil (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Subayʼa eri vafot etganidan keyin yigirma uch — yoki yigirma besh — kecha oʻtgach (farzand) tugʻdi va (turmushga chiqishga) intildi. Bas, Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelinib, bu xabar berildi. U zot: «Agar shunday qilsa, uning muddati oʻtib boʻlibdi», dedilar.Абус-Санобил (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Субайъа эри вафот этганидан кейин йигирма уч — ёки йигирма беш — кеча ўтгач (фарзанд) туғди ва (турмушга чиқишга) интилди. Бас, Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиниб, бу хабар берилди. У зот: «Агар шундай қилса, унинг муддати ўтиб бўлибди», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ ح وَعَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِي السَّنَابِلِ بْنِ بَعْكَكٍ قَالَوَضَعَتْ سُبَيْعَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ أَوْ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً فَلَمَّا تَعَلَّتْ تَشَوَّفَتْ لِلنِّكَاحِ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ تَفْعَلْ فَقَدْ حَلَّ أَجَلُهَا قَالَ عَفَّانُ فَقَدْ خَلَى أَجَلُهَا

Abus-Sanobil ibn Baʼkak (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Subayʼa binti al-Horis eri vafot etganidan keyin yigirma uch — yoki yigirma besh — kecha oʻtgach (farzand) tugʻdi. Qachonki (tugʻruqdan) poklanib boʻlgach, nikohga intildi. Bas, bu unga aybga olindi va Nabiy ﷺ ga zikr qilindi. U zot: «Agar shunday qilsa, uning muddati halol boʻlibdi», dedilar. Affon: «uning muddati oʻtib boʻlibdi», dedi.Абус-Санобил ибн Баъкак (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Субайъа бинти ал-Ҳорис эри вафот этганидан кейин йигирма уч — ёки йигирма беш — кеча ўтгач (фарзанд) туғди. Қачонки (туғруқдан) покланиб бўлгач, никоҳга интилди. Бас, бу унга айбга олинди ва Набий ﷺ га зикр қилинди. У зот: «Агар шундай қилса, унинг муддати ҳалол бўлибди», дедилар. Аффон: «унинг муддати ўтиб бўлибди», деди.