حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا هِلَالُ بْنُ خَبَّابٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَيْسَرَةُ أَبُو صَالِحٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَأَتَانَا مُصَدِّقُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ يَقُولُ إِنَّ فِي عَهْدِي أَنْ لَا آخُذَ مِنْ رَاضِعِ لَبَنٍ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَأَتَاهُ رَجُلٌ بِنَاقَةٍ كَوْمَاءَ فَقَالَ خُذْهَا فَأَبَى أَنْ يَأْخُذَهَا

Suvayd ibn Gʻafala aytdi: Bizga Nabiy ﷺ ning zakot yigʻuvchisi keldi, men uning yoniga oʻtirdim va uning shunday deganini eshitdim: «Mening ahdimda sut emizayotgan (hayvon)dan olmaslik bor; ajratilgan (mol) qoʻshilmaydi, qoʻshilgani ajratilmaydi». Uning oldiga bir kishi oʻrkachi katta tuya bilan kelib: «Buni ol», dedi. U esa uni olishdan bosh tortdi.Сувайд ибн Ғафала айтди: Бизга Набий ﷺ нинг закот йиғувчиси келди, мен унинг ёнига ўтирдим ва унинг шундай деганини эшитдим: «Менинг аҳдимда сут эмизаётган (ҳайвон)дан олмаслик бор; ажратилган (мол) қўшилмайди, қўшилгани ажратилмайди». Унинг олдига бир киши ўркачи катта туя билан келиб: «Буни ол», деди. У эса уни олишдан бош тортди.