حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ كَبَّرَ يَعْنِي اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ رَكَعَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَسَجَدَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَوَضَعَ ذِرَاعَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ أَشَارَ بِسَبَّابَتِهِ وَوَضَعَ الْإِبْهَامَ عَلَى الْوُسْطَى وَقَبَضَ سَائِرَ أَصَابِعِهِ ثُمَّ سَجَدَ فَكَانَتْ يَدَاهُ حِذَاءَ أُذُنَيْهِ
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ ni koʻrdim — u zot takbir aytdilar va takbir aytganlarida, yaʼni namozni boshlaganlarida, ikki qoʻllarini koʻtardilar; takbir aytganlarida ikki qoʻllarini koʻtardilar; rukuʼ qilganlarida ikki qoʻllarini koʻtardilar; ‹Samiʼallohu liman hamidah› deganlarida ikki qoʻllarini koʻtardilar. Sajda qildilar va qoʻllarini quloqlari barobariga qoʻydilar. Soʻng oʻtirdilar-da, chap oyoqlarini yozdilar, chap qoʻllarini chap tizzalariga qoʻydilar, oʻng bilaklarini oʻng sonlariga qoʻydilar, soʻng koʻrsatkich barmoqlari bilan ishora qildilar, bosh barmoqlarini oʻrta barmoqlariga qoʻydilar va qolgan barmoqlarini yumdilar. Soʻng sajda qildilar — qoʻllari quloqlari barobarida edi.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ ни кўрдим — у зот такбир айтдилар ва такбир айтганларида, яъни намозни бошлаганларида, икки қўлларини кўтардилар; такбир айтганларида икки қўлларини кўтардилар; рукуъ қилганларида икки қўлларини кўтардилар; ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида икки қўлларини кўтардилар. Сажда қилдилар ва қўлларини қулоқлари баробарига қўйдилар. Сўнг ўтирдилар-да, чап оёқларини ёздилар, чап қўлларини чап тиззаларига қўйдилар, ўнг билакларини ўнг сонларига қўйдилар, сўнг кўрсаткич бармоқлари билан ишора қилдилар, бош бармоқларини ўрта бармоқларига қўйдилар ва қолган бармоқларини юмдилар. Сўнг сажда қилдилар — қўллари қулоқлари баробарида эди.