Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytadi: Men Rasululloh ﷺni namozda oʻng qoʻllarini chap qoʻllari ustiga, bilak boʻgʻimiga yaqin joyga qoʻyganlarini koʻrdim. Takbir aytganlarida esa qoʻllarini quloqlariga yetgunicha koʻtardilar. Men u zotning ortlarida namoz oʻqidim: u zot {gʻazabga uchraganlarniki ham emas, adashganlarniki ham emas} (oyatini) oʻqidilar, soʻng ovoz chiqarib: «Omiyn», dedilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺни намозда ўнг қўлларини чап қўллари устига, билак бўғимига яқин жойга қўйганларини кўрдим. Такбир айтганларида эса қўлларини қулоқларига етгунича кўтардилар. Мен у зотнинг ортларида намоз ўқидим: у зот {ғазабга учраганларники ҳам эмас, адашганларники ҳам эмас} (оятини) ўқидилар, сўнг овоз чиқариб: «Омийн», дедилар.