حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا هَاشِمٌ يَعْنِي ابْنَ الْبَرِيدِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ الْحَنَفِيِّ، عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، قَالَ أَخَذَ بِيَدِي عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَانْطَلَقْنَا نَمْشِي حَتَّى جَلَسْنَا عَلَى شَطِّ الْفُرَاتِ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ إِلَّا قَدْ سَبَقَ لَهَا مِنْ اللَّهِ شَقَاءٌ أَوْ سَعَادَةٌ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَ إِذًا نَعْمَلُ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى} إِلَى قَوْلِهِ {فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى}.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yaratilgan har bir jon uchun Alloh tomonidan baxtsizlik yoki baxt oldindan yozib qoʻyilgan», dedilar. Shunda bir kishi turib: «Ey Allohning Rasuli, unda biz nima uchun amal qilamiz?» dedi. U zot: «Amal qilinglar, chunki har kim oʻzi nima uchun yaratilgan boʻlsa, oʻshanga muyassar qilinadi», dedilar. Soʻng bu oyatni: {Bas, kim (Alloh yoʻlida) bergan va taqvo qilgan hamda goʻzal (kalima)ni tasdiqlagan boʻlsa} — {Biz uni eng osonga muyassar qilamiz} degan (soʻzigacha) tilovat qildilar. (Layl 5-7)Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Яратилган ҳар бир жон учун Аллоҳ томонидан бахтсизлик ёки бахт олдиндан ёзиб қўйилган», дедилар. Шунда бир киши туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, унда биз нима учун амал қиламиз?» деди. У зот: «Амал қилинглар, чунки ҳар ким ўзи нима учун яратилган бўлса, ўшанга муяссар қилинади», дедилар. Сўнг бу оятни: {Бас, ким (Аллоҳ йўлида) берган ва тақво қилган ҳамда гўзал (калима)ни тасдиқлаган бўлса} — {Биз уни энг осонга муяссар қиламиз} деган (сўзигача) тиловат қилдилар. (Лайл 5-7)