Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning ortlarida safda turganimizda uzoqdan bir kishi keldi va safga kirib: «Allohu akbaru kabiiran va subhaanallohi bukratan va asiilan», dedi. Shunda musulmonlar boshlarini koʻtarib, u kishini yoqtirmadilar va: «Rasululloh ﷺ ning ovozlaridan yuqori ovoz chiqarayotgan kim?» dedilar. Nabiy ﷺ (namozdan) chiqqanlarida: «Ovozini baland koʻtargan kim edi?» dedilar. U: «Mana men, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Vallohi, men sening soʻzing osmonga koʻtarilib, undan bir eshik ochilib, u shunga kirganini koʻrdim», dedilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг ортларида сафда турганимизда узоқдан бир киши келди ва сафга кириб: «Аллоҳу акбару кабииран ва субҳааналлоҳи букратан ва асиилан», деди. Шунда мусулмонлар бошларини кўтариб, у кишини ёқтирмадилар ва: «Расулуллоҳ ﷺ нинг овозларидан юқори овоз чиқараётган ким?» дедилар. Набий ﷺ (намоздан) чиққанларида: «Овозини баланд кўтарган ким эди?» дедилар. У: «Мана мен, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Валлоҳи, мен сенинг сўзинг осмонга кўтарилиб, ундан бир эшик очилиб, у шунга кирганини кўрдим», дедилар.