حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا أَبُو جَنَابٍ عَنْ زَاذَانَ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا بَرَزْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ إِذَا رَاكِبٌ يُوضِعُ نَحْوَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنَّ هَذَا الرَّاكِبَ إِيَّاكُمْ يُرِيدُ قَالَ فَانْتَهَى الرَّجُلُ إِلَيْنَا فَسَلَّمَ فَرَدَدْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَيْنَ أَقْبَلْتَ قَالَ مِنْ أَهْلِي وَوَلَدِي وَعَشِيرَتِي قَالَ فَأَيْنَ تُرِيدُ قَالَ أُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَدْ أَصَبْتَهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي مَا الْإِيمَانُ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ وَتَحُجُّ الْبَيْتَ قَالَ قَدْ أَقْرَرْتُ قَالَ ثُمَّ إِنَّ بَعِيرَهُ دَخَلَتْ يَدُهُ فِي شَبَكَةِ جُرْذَانٍ فَهَوَى بَعِيرُهُ وَهَوَى الرَّجُلُ فَوَقَعَ عَلَى هَامَتِهِ فَمَاتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالرَّجُلِ قَالَ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ وَحُذَيْفَةُ فَأَقْعَدَاهُ فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قُبِضَ الرَّجُلُ قَالَ فَأَعْرَضَ عَنْهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا رَأَيْتُمَا إِعْرَاضِي عَنْ الرَّجُلَيْنِ فَإِنِّي رَأَيْتُ مَلَكَيْنِ يَدُسَّانِ فِي فِيهِ مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ فَعَلِمْتُ أَنَّهُ مَاتَ جَائِعًا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan (safarga) chiqdik. Madinadan uzoqlashganimizda, bir otliq bizga tomon shoshib kelayotgan edi. Rasululloh ﷺ: «Bu otliq sizlarni istayotganga oʻxshaydi», dedilar. Haligi kishi bizga yetib kelib salom berdi, biz ham alik oldik. Nabiy ﷺ unga: «Qayerdan kelding?» dedilar. U: «Ahlim, bolam va urugʻim oldidan», dedi. U zot: «Qayoqqa bormoqchisan?» dedilar. U: «Rasululloh ﷺ ni istayman», dedi. U zot: «Sen uni topding», dedilar. U: «Yo Rasululloh, menga oʻrgating: iymon nima?» dedi. U zot: «Allohdan oʻzga iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasuli deb guvohlik berasan, namozni toʻkis ado etasan, zakotni berasan, Ramazon roʻzasini tutasan va Baytni haj qilasan», dedilar. U: «Iqror boʻldim», dedi. Soʻng uning tuyasining oyogʻi kalamush inining kavagiga tushib ketdi-da, tuyasi yiqildi, u kishi ham yiqilib, boshi bilan tushdi va vafot etdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Menga u kishini keltiringlar», dedilar. Ammor ibn Yosir bilan Huzayfa uning oldiga sakrab borib, uni oʻtqazdilar va: «Yo Rasululloh, bu kishi vafot etdi», dedilar. Rasululloh ﷺ ulardan yuz oʻgirdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ ularga: «Men u ikki kishidan yuz oʻgirganimni koʻrmadingizlarmi? Chunki men ikki farishtaning uning ogʻziga jannat mevalaridan solayotganini koʻrdim va uning och holda vafot etganini bildim», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Bu...», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан (сафарга) чиқдик. Мадинадан узоқлашганимизда, бир отлиқ бизга томон шошиб келаётган эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу отлиқ сизларни истаётганга ўхшайди», дедилар. Ҳалиги киши бизга етиб келиб салом берди, биз ҳам алик олдик. Набий ﷺ унга: «Қаердан келдинг?» дедилар. У: «Аҳлим, болам ва уруғим олдидан», деди. У зот: «Қаёққа бормоқчисан?» дедилар. У: «Расулуллоҳ ﷺ ни истайман», деди. У зот: «Сен уни топдинг», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, менга ўргатинг: иймон нима?» деди. У зот: «Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули деб гувоҳлик берасан, намозни тўкис адо этасан, закотни берасан, Рамазон рўзасини тутасан ва Байтни ҳаж қиласан», дедилар. У: «Иқрор бўлдим», деди. Сўнг унинг туясининг оёғи каламуш инининг кавагига тушиб кетди-да, туяси йиқилди, у киши ҳам йиқилиб, боши билан тушди ва вафот этди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Менга у кишини келтиринглар», дедилар. Аммор ибн Ёсир билан Ҳузайфа унинг олдига сакраб бориб, уни ўтқаздилар ва: «Ё Расулуллоҳ, бу киши вафот этди», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ улардан юз ўгирдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Мен у икки кишидан юз ўгирганимни кўрмадингизларми? Чунки мен икки фариштанинг унинг оғзига жаннат меваларидан солаётганини кўрдим ва унинг оч ҳолда вафот этганини билдим», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Бу...», дедилар.