Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, aʼrobiylardan bir qavm yoʻl-yoʻl junli choponlarni teshib boshlaridan kiygan holda Nabiy ﷺ huzurlariga keldilar. Rasululloh ﷺ odamlarni sadaqaga qizgʻitdilar, lekin ular sustlik qildilar, hatto bu u zotning yuzlarida koʻrindi. Shunda ansorlardan bir kishi bir parcha oltin keltirib qoʻydi, keyin odamlar ketma-ket (sadaqa qila) boshladilar, hatto bu u zotning yuzlaridan bilinib turdi. Soʻng u zot: «Kim yaxshi bir sunnat boshlab bersa va undan keyin unga amal qilinsa, unga oʻz ajri va unga amal qilganlarning ajri kabi ajr boʻladi, ularning ajrlaridan esa biror narsa kamaymaydi. Kim yomon bir sunnat boshlab bersa va undan keyin unga amal qilinsa, uning zimmasiga oʻz gunohi va unga amal qilganlarning gunohi boʻladi, bu esa ularning gunohlaridan biror narsani kamaytirmaydi», dedilar.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, аъробийлардан бир қавм йўл-йўл жунли чопонларни тешиб бошларидан кийган ҳолда Набий ﷺ ҳузурларига келдилар. Расулуллоҳ ﷺ одамларни садақага қизғитдилар, лекин улар сустлик қилдилар, ҳатто бу у зотнинг юзларида кўринди. Шунда ансорлардан бир киши бир парча олтин келтириб қўйди, кейин одамлар кетма-кет (садақа қила) бошладилар, ҳатто бу у зотнинг юзларидан билиниб турди. Сўнг у зот: «Ким яхши бир суннат бошлаб берса ва ундан кейин унга амал қилинса, унга ўз ажри ва унга амал қилганларнинг ажри каби ажр бўлади, уларнинг ажрларидан эса бирор нарса камаймайди. Ким ёмон бир суннат бошлаб берса ва ундан кейин унга амал қилинса, унинг зиммасига ўз гуноҳи ва унга амал қилганларнинг гуноҳи бўлади, бу эса уларнинг гуноҳларидан бирор нарсани камайтирмайди», дедилар.