Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib, bizni sadaqaga qizgʻitdilar. Odamlar sustlik qildilar, hatto u zotning yuzlarida gʻazab koʻrindi. Soʻngra ansorlardan bir kishi bir tugun (mol) keltirib, uni u zotga berdi, keyin odamlar ketma-ket (sadaqa) berdilar, hatto u zotning yuzlarida xursandchilik koʻrindi. Shunda u zot: «Kim yaxshi bir sunnat boshlab bersa, unga oʻz ajri va u bilan amal qilganlarning ajriga oʻxshash ajr boʻladi, ularning ajrlaridan hech narsa kamaymaydi. Kim yomon bir sunnat boshlab bersa, uning zimmasiga oʻz gunohi va u bilan amal qilganlarning gunohiga oʻxshash gunoh boʻladi, ularning gunohlaridan hech narsa kamaymaydi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб, бизни садақага қизғитдилар. Одамлар сустлик қилдилар, ҳатто у зотнинг юзларида ғазаб кўринди. Сўнгра ансорлардан бир киши бир тугун (мол) келтириб, уни у зотга берди, кейин одамлар кетма-кет (садақа) бердилар, ҳатто у зотнинг юзларида хурсандчилик кўринди. Шунда у зот: «Ким яхши бир суннат бошлаб берса, унга ўз ажри ва у билан амал қилганларнинг ажрига ўхшаш ажр бўлади, уларнинг ажрларидан ҳеч нарса камаймайди. Ким ёмон бир суннат бошлаб берса, унинг зиммасига ўз гуноҳи ва у билан амал қилганларнинг гуноҳига ўхшаш гуноҳ бўлади, уларнинг гуноҳларидан ҳеч нарса камаймайди», дедилар.