حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّهُ بَالَ قَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ قَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُقَالَ إِبْرَاهِيمُ كَانَ أَعْجَبَ ذَاكَ إِلَيْهِمْ أَنَّ إِسْلَامَ جَرِيرٍ كَانَ بَعْدَ الْمَائِدَةِ
Hammom ibn Horis Jarir ibn Abdullohdan rivoyat qiladiki, u bavl qildi, soʻng tahorat olib, ikki mahsisiga mash tortdi. Unga (bu haqda) aytilgan edi, u: «Men Rasululloh ﷺning shunday qilganlarini koʻrganman», dedi. Ibrohim aytdi: Ularga bu (hadis) eng maʼqul boʻlgani — Jarirning islomga kirishi Moida (surasi)dan keyin boʻlganidir.Ҳаммом ибн Ҳорис Жарир ибн Абдуллоҳдан ривоят қиладики, у бавл қилди, сўнг таҳорат олиб, икки маҳсисига маш тортди. Унга (бу ҳақда) айтилган эди, у: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай қилганларини кўрганман», деди. Иброҳим айтди: Уларга бу (ҳадис) энг маъқул бўлгани — Жарирнинг исломга кириши Моида (сураси)дан кейин бўлганидир.