Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurlariga yahudiylardan bir kishi kelib: «Ey Abul-Qosim, jannat ahli u yerda yeb-ichadi, deb daʼvo qilmaysanmi?» dedi. U oʻz sheriklariga: «Agar u menga shuni tan olsa, uni yengaman», degan edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ha, jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, ulardan biriga yeyish, ichish, shahvat va jimoʼda yuz kishining quvvati beriladi», dedilar. Yahudiy u zotga: «Yeb-ichgan kishining hojati boʻladi-ku», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ulardan birining hojati — terilaridan misk hidi kabi boʻlib chiqadigan terdir. Shunda qorin siqilib qoladi», dedilar.Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузурларига яҳудийлардан бир киши келиб: «Эй Абул-Қосим, жаннат аҳли у ерда еб-ичади, деб даъво қилмайсанми?» деди. У ўз шерикларига: «Агар у менга шуни тан олса, уни енгаман», деган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, улардан бирига ейиш, ичиш, шаҳват ва жимўда юз кишининг қуввати берилади», дедилар. Яҳудий у зотга: «Еб-ичган кишининг ҳожати бўлади-ку», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Улардан бирининг ҳожати — териларидан миск ҳиди каби бўлиб чиқадиган тердир. Шунда қорин сиқилиб қолади», дедилар.