Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga namoz va roʻzani oʻrgatdilar. U zot: «Shunday va shunday namoz oʻqi, roʻza tut; quyosh botsa, ye va ich, oq ip qora ipdan senga ayon boʻlgunicha (ye va ich); oʻttiz kun roʻza tut, magar shundan oldin hilolni koʻrsang (boshqa gap)», dedilar. Men qora va oq ikkita soch ipini olib, ularga qarab turdim, ammo menga ayon boʻlmadi. Buni Rasululloh ﷺga aytdim, u zot kulib: «Ey Ibn Hotim, albatta, u — kechaning qoraligidan (ajralgan) kunduzning oqligidir», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга намоз ва рўзани ўргатдилар. У зот: «Шундай ва шундай намоз ўқи, рўза тут; қуёш ботса, е ва ич, оқ ип қора ипдан сенга аён бўлгунича (е ва ич); ўттиз кун рўза тут, магар шундан олдин ҳилолни кўрсанг (бошқа гап)», дедилар. Мен қора ва оқ иккита соч ипини олиб, уларга қараб турдим, аммо менга аён бўлмади. Буни Расулуллоҳ ﷺга айтдим, у зот кулиб: «Эй Ибн Ҳотим, албатта, у — кечанинг қоралигидан (ажралган) кундузнинг оқлигидир», дедилар.