حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَن هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُرْسِلُ كَلْبِي الْمُكَلَّبَ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الْمُكَلَّبَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَأَمْسَكَ عَلَيْكَ فَكُلْ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ قَتَلَ قَالَ وَإِنْ قَتَلَ مَا لَمْ يُشَارِكْهُ كَلْبٌ غَيْرُهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ قَالَ مَا خَزَقَ فَكُلْ وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ فَلَا تَأْكُلْحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, men oʻrgatilgan itimni qoʻyib yuboraman», dedim. U zot: «Oʻrgatilgan itingni qoʻyib yuborib, Allohning nomini zikr qilgan boʻlsang va u sen uchun ushlab bersa, ye», dedilar. Men: «U oʻldirsa ham-a?» dedim. U zot: «U oʻldirsa ham, unga boshqa it sherik boʻlmagan boʻlsa», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, men meʼroz bilan otaman», dedim. U zot: «Teshib oʻtganini ye, koʻndalangi bilan tegib oʻldirganini esa yema», dedilar. Yana Adiy ibn Hotimdan: «Ey Allohning Rasuli», deb boshlangan rivoyat keltirilib, soʻng uning maʼnosi zikr qilindi.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ўргатилган итимни қўйиб юбораман», дедим. У зот: «Ўргатилган итингни қўйиб юбориб, Аллоҳнинг номини зикр қилган бўлсанг ва у сен учун ушлаб берса, е», дедилар. Мен: «У ўлдирса ҳам-а?» дедим. У зот: «У ўлдирса ҳам, унга бошқа ит шерик бўлмаган бўлса», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен меъроз билан отаман», дедим. У зот: «Тешиб ўтганини е, кўндаланги билан тегиб ўлдирганини эса ема», дедилар. Яна Адий ибн Ҳотимдан: «Эй Аллоҳнинг Расули», деб бошланган ривоят келтирилиб, сўнг унинг маъноси зикр қилинди.