حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ قَالَقُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَغْنَيْتَ عَنْ عَمِّكَ فَقَدْ كَانَ يَحُوطُكَ وَيَغْضَبُ لَكَ قَالَ هُوَ فِي ضَحْضَاحٍ وَلَوْلَا أَنَا لَكَانَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنْ النَّارِ
Abbos ibn Abdulmuttalib (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺga: «Amakingizga nima foyda keltira oldingiz? Axir u sizni himoya qilar va siz uchun gʻazablanar edi-ku», dedim. U zot: «U (doʻzaxning) sayoz (yuza) joyidadir; agar men boʻlmaganimda, u doʻzaxning eng tubidagi qatlamda boʻlardi», dedilar.Аббос ибн Абдулмутталиб (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺга: «Амакингизга нима фойда келтира олдингиз? Ахир у сизни ҳимоя қилар ва сиз учун ғазабланар эди-ку», дедим. У зот: «У (дўзахнинг) саёз (юза) жойидадир; агар мен бўлмаганимда, у дўзахнинг энг тубидаги қатламда бўларди», дедилар.