حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَمِّهِ يَزِيدَ بْنِ ثَابِتٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا وَرَدْنَا الْبَقِيعَ إِذَا هُوَ بِقَبْرٍ جَدِيدٍ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقِيلَ فُلَانَةُ فَعَرَفَهَا فَقَالَ أَلَا آذَنْتُمُونِي بِهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتَ قَائِلًا صَائِمًا فَكَرِهْنَا أَنْ نُؤْذِنَكَ فَقَالَ لَا تَفْعَلُوا لَا يَمُوتَنَّ فِيكُمْ مَيِّتٌ مَا كُنْتُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ أَلَا آذَنْتُمُونِي بِهِ فَإِنَّ صَلَاتِي عَلَيْهِ لَهُ رَحْمَةٌ قَالَ ثُمَّ أَتَى الْقَبْرَ فَصَفَّنَا خَلْفَهُ وَكَبَّرَ عَلَيْهِ أَرْبَعًا

Yazid ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga chiqdik. Baqiega yetganimizda, u zotning koʻzlari yangi bir qabrga tushdi va u haqda soʻradilar. «Falon ayol», deyildi. U zot uni tanidilar va: «Menga u haqda nega xabar bermadingiz?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, Siz qaylula qilib, roʻza tutgan edingiz, Sizni bezovta qilishni yoqtirmadik», deyishdi. U zot: «Bunday qilmanglar. Men oranglarda ekanimda sizlardan biror kishi vafot etsa, menga albatta xabar qilinglar. Chunki mening unga oʻqigan namozim unga rahmatdir», dedilar. Soʻng qabr oldiga keldilar, bizni ortlariga saf qildilar va unga toʻrt takbir aytdilar.Язид ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқдик. Бақиэга етганимизда, у зотнинг кўзлари янги бир қабрга тушди ва у ҳақда сўрадилар. «Фалон аёл», дейилди. У зот уни танидилар ва: «Менга у ҳақда нега хабар бермадингиз?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, Сиз қайлула қилиб, рўза тутган эдингиз, Сизни безовта қилишни ёқтирмадик», дейишди. У зот: «Бундай қилманглар. Мен орангларда эканимда сизлардан бирор киши вафот этса, менга албатта хабар қилинглар. Чунки менинг унга ўқиган намозим унга раҳматдир», дедилар. Сўнг қабр олдига келдилар, бизни ортларига саф қилдилар ва унга тўрт такбир айтдилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُثْمَانَ يَعْنِي ابْنَ حَكِيمٍ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَمِّهِ يَزِيدَ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّهُكَانَ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَصْحَابِهِ فَطَلَعَتْ جِنَازَةٌ فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَارَ وَثَارَ أَصْحَابُهُ مَعَهُ فَلَمْ يَزَالُوا قِيَامًا حَتَّى نَفَذَتْ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مِنْ تَأَذٍّ بِهَا أَوْ مِنْ تَضَايُقِ الْمَكَانِ وَلَا أَحْسِبُهَا إِلَّا يَهُودِيًّا أَوْ يَهُودِيَّةً وَمَا سَأَلْنَا عَنْ قِيَامِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Yazid ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ bilan birga, u zotning ashoblari orasida oʻtirgan edi. Shunda bir janoza koʻrindi. Rasululloh ﷺ uni koʻrganlarida oʻrinlaridan turdilar, ashoblari ham u zot bilan birga turdilar va (janoza) oʻtib ketguncha tik turaverdilar. U aytdi: Allohga qasamki, men bu (turish) undan ozor topganlik sababidanmi yoki joyning torligidanmi — bilmayman. Men uni yahudiy erkak yoki yahudiy ayol boʻlgan deb oʻylayman, xolos. Biz u zot ﷺning turishlari haqida soʻramagan edik.Язид ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ билан бирга, у зотнинг ашоблари орасида ўтирган эди. Шунда бир жаноза кўринди. Расулуллоҳ ﷺ уни кўрганларида ўринларидан турдилар, ашоблари ҳам у зот билан бирга турдилар ва (жаноза) ўтиб кетгунча тик туравердилар. У айтди: Аллоҳга қасамки, мен бу (туриш) ундан озор топганлик сабабиданми ёки жойнинг торлигиданми — билмайман. Мен уни яҳудий эркак ёки яҳудий аёл бўлган деб ўйлайман, холос. Биз у зот ﷺнинг туришлари ҳақида сўрамаган эдик.