وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مَثَلَ مَا بَعَثَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ مِنْ الْهُدَى وَالْعِلْمِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَصَابَ الْأَرْضَ فَكَانَتْ مِنْهُ طَائِفَةٌ قَبِلَتْ فَأَنْبَتَتْ الْكَلَأَ وَالْعُشْبَ الْكَثِيرَ وَكَانَتْ مِنْهَا أَجَادِبُ أَمْسَكَتْ الْمَاءَ فَنَفَعَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا نَاسًا فَشَرِبُوا فَرَعَوْا وَسَقَوْا وَزَرَعُوا وَأَسْقَوْا وَأَصَابَتْ طَائِفَةً مِنْهَا أُخْرَى إِنَّمَا هِيَ قِيعَانٌ لَا تُمْسِكُ مَاءً وَلَا تُنْبِتُ كَلَأً فَذَلِكَ مَثَلُ مَنْ فَقُهَ فِي دِينِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَنَفَعَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا بَعَثَنِي بِهِ وَنَفَعَ بِهِ فَعَلِمَ وَعَلَّمَ وَمَثَلُ مَنْ لَمْ يَرْفَعْ بِذَلِكَ رَأْسًا وَلَمْ يَقْبَلْ هُدَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ
Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh azza va jalla meni yuborgan hidoyat va ilmning masali — yerga yoqqan yomgʻirning masali kabidir. (Yer)ning bir qismi (suvni) qabul qilib, oʻt-oʻlanni va koʻp giyohlarni undirdi. Uning bir qismi qaqroq boʻlib, suvni (oʻzida) ushlab qoldi, Alloh azza va jalla u orqali odamlarni manfaatdor qildi: ular undan ichdilar, (chorvalarini) boqdilar, sugʻordilar va ekin ekdilar. Uning yana bir qismiga (yomgʻir) yetdi, ammo u tap-tekis (yer) boʻlib, na suvni ushlar, na oʻt-oʻlanni undirar edi. Mana shu — Alloh azza va jallaning dinida chuqur bilim hosil qilgan, Alloh meni yuborgan narsa bilan uni manfaatdor qilgan va u ham (boshqalarga) manfaat bergan, oʻzi bilib, (boshqalarga) oʻrgatgan kishining masalidir. Va (ikkinchisi) shunga boshini koʻtarmagan, men ila yuborilgan Alloh azza va jallaning hidoyatini qabul qilmagan kishining masalidir».Абу Мусо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла мени юборган ҳидоят ва илмнинг масали — ерга ёққан ёмғирнинг масали кабидир. (Ер)нинг бир қисми (сувни) қабул қилиб, ўт-ўланни ва кўп гиёҳларни ундирди. Унинг бир қисми қақроқ бўлиб, сувни (ўзида) ушлаб қолди, Аллоҳ азза ва жалла у орқали одамларни манфаатдор қилди: улар ундан ичдилар, (чорваларини) боқдилар, суғордилар ва экин экдилар. Унинг яна бир қисмига (ёмғир) етди, аммо у тап-текис (ер) бўлиб, на сувни ушлар, на ўт-ўланни ундирар эди. Мана шу — Аллоҳ азза ва жалланинг динида чуқур билим ҳосил қилган, Аллоҳ мени юборган нарса билан уни манфаатдор қилган ва у ҳам (бошқаларга) манфаат берган, ўзи билиб, (бошқаларга) ўргатган кишининг масалидир. Ва (иккинчиси) шунга бошини кўтармаган, мен ила юборилган Аллоҳ азза ва жалланинг ҳидоятини қабул қилмаган кишининг масалидир».