(Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Rasululloh ﷺ bilan bir gʻazotda edik; har bir tepalikka koʻtarilganimizda, har bir balandlikka chiqqanimizda yoki bir vodiyga tushganimizda, ovozimizni takbir bilan baland koʻtarardik. Shunda Rasululloh ﷺ bizga yaqinlashib: «Ey odamlar, oʻzingizga (rahm qilib) sekinroq tutinglar; chunki siz kar yoki gʻoyib (yiroq) zotni chaqirayotganingiz yoʻq; siz faqat Eshituvchi, Koʻruvchi (Alloh)ni chaqiryapsiz. Albatta siz chaqirayotgan Zot har biringizga ulovining boʻynidan ham yaqinroqdir», dedilar. Soʻng: «Ey Abdulloh ibn Qays, senga jannat xazinalaridan boʻlgan bir kalimani oʻrgatmaymi: ‹Laa havla va laa quvvata illaa billaah› (Allohdan boshqa hech qanday quvvat va qudrat yoʻq)», dedilar.(Абу Мусо (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бир ғазотда эдик; ҳар бир тепаликка кўтарилганимизда, ҳар бир баландликка чиққанимизда ёки бир водийга тушганимизда, овозимизни такбир билан баланд кўтарардик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга яқинлашиб: «Эй одамлар, ўзингизга (раҳм қилиб) секинроқ тутинглар; чунки сиз кар ёки ғойиб (йироқ) зотни чақираётганингиз йўқ; сиз фақат Эшитувчи, Кўрувчи (Аллоҳ)ни чақиряпсиз. Албатта сиз чақираётган Зот ҳар бирингизга уловининг бўйнидан ҳам яқинроқдир», дедилар. Сўнг: «Эй Абдуллоҳ ибн Қайс, сенга жаннат хазиналаридан бўлган бир калимани ўргатмайми: ‹Лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллааҳ› (Аллоҳдан бошқа ҳеч қандай қувват ва қудрат йўқ)», дедилар.