حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ بَهْزٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا أَتَيْتُكَ حَتَّى حَلَفْتُ أَكْثَرَ مِنْ عَدَدِ أُولَاءِ وَضَرَبَ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى أَنْ لَا آتِيَكَ وَلَا آتِيَ دِينَكَ وَإِنِّي قَدْ جِئْتُ امْرَأً لَا أَعْقِلُ شَيْئًا إِلَّا مَا عَلَّمَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ وَإِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِ اللَّهِ بِمَ بَعَثَكَ رَبُّنَا إِلَيْنَا قَالَ بِالْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا آيَةُ الْإِسْلَامِ قَالَ أَنْ تَقُولَ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَتَخَلَّيْتُ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَكُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ أَخَوَانِ نَصِيرَانِ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ يُشْرِكُ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلًا أَوْ يُفَارِقُ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ مَا لِي أُمْسِكُ بِحُجَزِكُمْ عَنْ النَّارِ أَلَا إِنَّ رَبِّي دَاعِيَّ وَإِنَّهُ سَائِلِي هَلْ بَلَّغْتَ عِبَادِي وَأَنَا قَائِلٌ لَهُ رَبِّ قَدْ بَلَّغْتُهُمْ أَلَا فَلْيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ مِنْكُمْ الْغَائِبَ ثُمَّ إِنَّكُمْ مَدْعُوُّونَ وَمُفَدَّمَةٌ أَفْوَاهُكُمْ بِالْفِدَامِ وَإِنَّ أَوَّلَ مَا يُبِينُ وَقَالَ بِوَاسِطٍ يُتَرْجِمُ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا دِينُنَا قَالَ هَذَا دِينُكُمْ وَأَيْنَمَا تُحْسِنْ يَكْفِكَ
Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, Allohga qasamki, men huzuringizga ham, diningizga ham kelmaslikka mana shularning sonidan koʻproq qasam ichmagunimcha kelmagan edim» — va u ikki qoʻlining birini ikkinchisiga urdi — «men shunday kishi boʻlib keldimki, Alloh azza va jalla hamda Uning Rasuli oʻrgatgan narsadan boshqasini bilmayman. Men sizdan Allohning yuzi bilan soʻrayman: Robbimiz sizni bizga nima bilan yubordi?» dedim. U zot: «Islom bilan», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, Islomning belgisi nima?» dedim. U zot: «‹Yuzimni Allohga taslim qildim va (shirkdan) xoli boʻldim›, deyishing, namozni toʻkis ado etishing va zakot berishingdir. Har bir musulmon (boshqa) musulmonga harom — daxlsizdir; ular oʻzaro yordam beruvchi ikki birodardir. Alloh azza va jalla Islomni qabul qilgach shirk keltirgan mushrikdan hech bir amalni qabul qilmaydi; yo u mushriklardan ajralib, musulmonlar tomon (chiqadi). Men nega sizlarni belbogʻlaringizdan ushlab, oʻtdan (tortib) turibman?! Ogoh boʻlinglar, albatta Robbim meni chorlaydi va mendan: ‹Bandalarimga yetkazdingmi?› deb soʻraydi. Men esa Unga: ‹Ey Robbim, men ularga yetkazdim›, deyman. Bas, sizlardan hozir boʻlganingiz gʻoyibga yetkazsin. Soʻng sizlar ogʻizlaringiz tiqin bilan bogʻlangan holda chaqirilasizlar. Birinchi boʻlib bayon qiladigan (aʼzo)…» — Vositda u: «tarjima qiladigan», deb aytdi — va Rasululloh ﷺ qoʻllari bilan sonlariga (ishora qilib) aytdilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, bu bizning dinimizmi?» dedim. U zot: «Bu sizning diningiz. Qayerda yaxshilik qilsang, senga kifoya qiladi», dedilar.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳга қасамки, мен ҳузурингизга ҳам, динингизга ҳам келмасликка мана шуларнинг сонидан кўпроқ қасам ичмагунимча келмаган эдим» — ва у икки қўлининг бирини иккинчисига урди — «мен шундай киши бўлиб келдимки, Аллоҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расули ўргатган нарсадан бошқасини билмайман. Мен сиздан Аллоҳнинг юзи билан сўрайман: Роббимиз сизни бизга нима билан юборди?» дедим. У зот: «Ислом билан», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, Исломнинг белгиси нима?» дедим. У зот: «‹Юзимни Аллоҳга таслим қилдим ва (ширкдан) холи бўлдим›, дейишинг, намозни тўкис адо этишинг ва закот беришингдир. Ҳар бир мусулмон (бошқа) мусулмонга ҳаром — дахлсиздир; улар ўзаро ёрдам берувчи икки биродардир. Аллоҳ азза ва жалла Исломни қабул қилгач ширк келтирган мушрикдан ҳеч бир амални қабул қилмайди; ё у мушриклардан ажралиб, мусулмонлар томон (чиқади). Мен нега сизларни белбоғларингиздан ушлаб, ўтдан (тортиб) турибман?! Огоҳ бўлинглар, албатта Роббим мени чорлайди ва мендан: ‹Бандаларимга етказдингми?› деб сўрайди. Мен эса Унга: ‹Эй Роббим, мен уларга етказдим›, дейман. Бас, сизлардан ҳозир бўлганингиз ғойибга етказсин. Сўнг сизлар оғизларингиз тиқин билан боғланган ҳолда чақириласизлар. Биринчи бўлиб баён қиладиган (аъзо)…» — Воситда у: «таржима қиладиган», деб айтди — ва Расулуллоҳ ﷺ қўллари билан сонларига (ишора қилиб) айтдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу бизнинг динимизми?» дедим. У зот: «Бу сизнинг динингиз. Қаерда яхшилик қилсанг, сенга кифоя қилади», дедилар.