حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ يَعْنِي أَبَا زَيْدٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ ذَكَرَ أَنَّ الَّذِي يُحَدِّثُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذِنَ فِي النَّبِيذِ بَعْدَ مَا نَهَى عَنْهُمُنْذِرٌ أَبُو حَسَّانَ ذَكَرَهُ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ وَكَانَ يَقُولُ مَنْ خَالَفَ الْحَجَّاجَ فَقَدْ خَالَفَ
Nabiy ﷺ nabizdan qaytarganlaridan soʻng unga ruxsat berganlari haqida soʻzlab bergan kishi Munzir Abu Hassondir; buni u Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu)dan zikr qilgan. U: «Kim Hajjojga xilof qilsa, xilof qilibdi», der edi.Набий ﷺ набиздан қайтарганларидан сўнг унга рухсат берганлари ҳақида сўзлаб берган киши Мунзир Абу Ҳассондир; буни у Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу)дан зикр қилган. У: «Ким Ҳажжожга хилоф қилса, хилоф қилибди», дер эди.