حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلُّ غُلَامٍ مُرْتَهَنٌ بِعَقِيقَتِهِ تُذْبَحُ يَوْمَ سَابِعِهِ وَيُحْلَقُ رَأْسُهُ وَيُدَمَّىحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ الْعَطَّارُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَيُسَمَّى قَالَ هَمَّامٌ فِي حَدِيثِهِ وَرَاجَعْنَاهُ وَيُدَمَّى قَالَ هَمَّامٌ فَكَانَ قَتَادَةُ يَصِفُ الدَّمَ فَيَقُولُ إِذَا ذَبَحَ الْعَقِيقَةَ تُؤْخَذُ صُوفَةٌ فَتُسْتَقْبَلُ أَوْدَاجُ الذَّبِيحَةِ ثُمَّ تُوضَعُ عَلَى يَافُوخِ الصَّبِيِّ حَتَّى إِذَا سَالَ غُسِلَ رَأْسُهُ ثُمَّ حُلِقَ بَعْدُ
Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Har bir oʻgʻil bola oʻzining aqiqasi bilan garovdadir: yettinchi kuni soʻyiladi, boshi qirtishlanadi va qon suriladi», dedilar. Affon bizga hadis aytdi, unga Abon al-Attor, unga Qatoda Hasandan, u Samuradan, u Nabiy ﷺdan shuning oʻxshashini aytdi; faqat u: «va unga ism qoʻyiladi», dedi. Hammom oʻz hadisida: «Biz undan qayta soʻradik — va qon suriladi», dedi. Hammom aytdi: Qatoda qonni shunday sifatlar edi: aqiqa soʻyilganda bir parcha jun olinadi va soʻyilayotgan hayvonning tomirlariga tutiladi, soʻng chaqaloqning tepa suyagiga qoʻyiladi; qon oqqach, boshi yuviladi, keyin qirtishlanadi.Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ҳар бир ўғил бола ўзининг ақиқаси билан гаровдадир: еттинчи куни сўйилади, боши қиртишланади ва қон сурилади», дедилар. Аффон бизга ҳадис айтди, унга Абон ал-Аттор, унга Қатода Ҳасандан, у Самурадан, у Набий ﷺдан шунинг ўхшашини айтди; фақат у: «ва унга исм қўйилади», деди. Ҳаммом ўз ҳадисида: «Биз ундан қайта сўрадик — ва қон сурилади», деди. Ҳаммом айтди: Қатода қонни шундай сифатлар эди: ақиқа сўйилганда бир парча жун олинади ва сўйилаётган ҳайвоннинг томирларига тутилади, сўнг чақалоқнинг тепа суягига қўйилади; қон оққач, боши ювилади, кейин қиртишланади.