حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ الثَّقَفِيِّ أَنَّ رَجُلًا أَعْوَرَ مِنْ ثَقِيفٍ قَالَ قَتَادَةُ كَانَ يُقَالُ لَهُ مَعْرُوفٌ أَيْ يُثْنَى عَلَيْهِ خَيْرًا يُقَالُ لَهُ زُهَيْرُ بْنُ عُثْمَانَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْوَلِيمَةُ حَقٌّ وَالْيَوْمُ الثَّانِي مَعْرُوفٌ وَالْيَوْمُ الثَّالِثُ سُمْعَةٌ وَرِيَاءٌ
Saqif (qabilasi)dan boʻlgan, koʻzi koʻr bir kishidan — Qatoda aytdi: uni yaxshi soʻzlar bilan tilga olishardi, unga Zuhayr ibn Usmon deyilardi — rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Valima haqdir, ikkinchi kun maʼrufdir, uchinchi kun esa eshittirish va riyodir», dedilar.Сақиф (қабиласи)дан бўлган, кўзи кўр бир кишидан — Қатода айтди: уни яхши сўзлар билан тилга олишарди, унга Зуҳайр ибн Усмон дейиларди — ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Валима ҳақдир, иккинчи кун маъруфдир, учинчи кун эса эшиттириш ва риёдир», дедилар.