حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ قَالَ عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحَارِثِ رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنَّهُسَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ ضَمَّ يَتِيمًا بَيْنَ أَبَوَيْنِ مُسْلِمَيْنِ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ حَتَّى يَسْتَغْنِيَ عَنْهُ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ الْبَتَّةَ وَمَنْ أَعْتَقَ امْرَأً مُسْلِمًا كَانَ فِكَاكَهُ مِنْ النَّارِ يُجْزَى بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ
Molik ibn Horis (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺni: «Kim ikki musulmon ota-onadan qolgan yetimni oʻz taomi va ichimligiga qoʻshib olsa va u (unga) muhtoj boʻlmay qolgunicha (boqsa), unga jannat shubhasiz vojib boʻladi. Kim musulmon kishini ozod qilsa, u uning doʻzaxdan qutulish toʻlovi boʻladi — uning har bir aʼzosi evaziga (ozod qilganning) bir aʼzosi (doʻzaxdan) qutqariladi», deb aytayotganlarini eshitdi.Молик ибн Ҳорис (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺни: «Ким икки мусулмон ота-онадан қолган етимни ўз таоми ва ичимлигига қўшиб олса ва у (унга) муҳтож бўлмай қолгунича (боқса), унга жаннат шубҳасиз вожиб бўлади. Ким мусулмон кишини озод қилса, у унинг дўзахдан қутулиш тўлови бўлади — унинг ҳар бир аъзоси эвазига (озод қилганнинг) бир аъзоси (дўзахдан) қутқарилади», деб айтаётганларини эшитди.