حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْحَشْرَجُ ابْنُ نُبَاتَةَ الْقَيْسِيُّ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ حَدَّثَنِي أَبِي فِي هَذَا الْمَسْجِدِ يَعْنِي مَسْجِدَ الْبَصْرَةِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَنْزِلَنَّ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي أَرْضًا يُقَالُ لَهَا الْبَصْرَةُ يَكْثُرُ بِهَا عَدَدُهُمْ وَيَكْثُرُ بِهَا نَخْلُهُمْ ثُمَّ يَجِيءُ بَنُو قَنْطُورَاءَ عِرَاضُ الْوُجُوهِ صِغَارُ الْعُيُونِ حَتَّى يَنْزِلُوا عَلَى جِسْرٍ لَهُمْ يُقَالُ لَهُ دِجْلَةُ فَيَتَفَرَّقُ الْمُسْلِمُونَ ثَلَاثَ فِرَقٍ فَأَمَّا فِرْقَةٌ فَيَأْخُذُونَ بِأَذْنَابِ الْإِبِلِ وَتَلْحَقُ بِالْبَادِيَةِ وَهَلَكَتْ وَأَمَّا فِرْقَةٌ فَتَأْخُذُ عَلَى أَنْفُسِهَا فَكَفَرَتْ فَهَذِهِ وَتِلْكَ سَوَاءٌ وَأَمَّا فِرْقَةٌ فَيَجْعَلُونَ عِيَالَهُمْ خَلْفَ ظُهُورِهِمْ وَيُقَاتِلُونَ فَقَتْلَاهُمْ شُهَدَاءُ وَيَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى بَقِيَّتِهَاحَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا حَشْرَجٌ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَوْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي فِي هَذَا الْمَسْجِدِ يَعْنِي مَسْجِدَ الْبَصْرَةِ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Abu Bakra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan bir toifa Basra deb ataladigan bir yerga albatta tushadi; u yerda ularning soni koʻpayadi va xurmozorlari koʻpayadi. Soʻng Banu Qanturo — yuzlari keng, koʻzlari kichik (qavm) — keladi, hattoki ular Dijla deb ataladigan koʻpriklari yoniga tushadilar. Shunda musulmonlar uch firqaga boʻlinadi: bir firqa tuyalarning dumlaridan ushlab, sahroga qoʻshilib ketadi — u halok boʻldi; bir firqa oʻz jonlarini (asrab) kofir boʻldi — bu ham, u ham baravardir; bir firqa esa oilalarini orqalariga qoldirib, jang qiladi — ularning oʻldirilganlari shahidlardir va Alloh ularning qolganlariga fath ato etadi», dedilar. Boshqa sanad bilan ham xuddi shunday zikr qilindi.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан бир тоифа Басра деб аталадиган бир ерга албатта тушади; у ерда уларнинг сони кўпаяди ва хурмозорлари кўпаяди. Сўнг Бану Қантуро — юзлари кенг, кўзлари кичик (қавм) — келади, ҳаттоки улар Дижла деб аталадиган кўприклари ёнига тушадилар. Шунда мусулмонлар уч фирқага бўлинади: бир фирқа туяларнинг думларидан ушлаб, саҳрога қўшилиб кетади — у ҳалок бўлди; бир фирқа ўз жонларини (асраб) кофир бўлди — бу ҳам, у ҳам баравардир; бир фирқа эса оилаларини орқаларига қолдириб, жанг қилади — уларнинг ўлдирилганлари шаҳидлардир ва Аллоҳ уларнинг қолганларига фатҳ ато этади», дедилар. Бошқа санад билан ҳам худди шундай зикр қилинди.