حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عَبِيدَةَ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُجَبَّرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ عُثْمَانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَشْرَفَ عَلَى الَّذِينَ حَصَرُوهُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَلَمْ يَرُدُّوا عَلَيْهِ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَفِي الْقَوْمِ طَلْحَةُ قَالَ طَلْحَةُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ أُسَلِّمُ عَلَى قَوْمٍ أَنْتَ فِيهِمْ فَلَا تَرُدُّونَ قَالَ قَدْ رَدَدْتُ قَالَ مَا هَكَذَا الرَّدُّ أُسْمِعُكَ وَلَا تُسْمِعُنِي يَا طَلْحَةُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ أَسَمِعْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُحِلُّ دَمَ الْمُسْلِمِ إِلَّا وَاحِدَةٌ مِنْ ثَلَاثٍ أَنْ يَكْفُرَ بَعْدَ إِيمَانِهِ أَوْ يَزْنِيَ بَعْدَ إِحْصَانِهِ أَوْ يَقْتُلَ نَفْسًا فَيُقْتَلَ بِهَا قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ فَكَبَّرَ عُثْمَانُ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَنْكَرْتُ اللَّهَ مُنْذُ عَرَفْتُهُ وَلَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلَا إِسْلَامٍ وَقَدْ تَرَكْتُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَكَرُّهًا وَفِي الْإِسْلَامِ تَعَفُّفًا وَمَا قَتَلْتُ نَفْسًا يَحِلُّ بِهَا قَتْلِي.
Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usmon (roziyallohu anhu) oʻzini qamal qilgan kishilarga qarab, ularga salom berdi, lekin ular unga alik olmadilar. Usmon (roziyallohu anhu): «Qavm ichida Talha bormi?» dedi. Talha: «Ha», dedi. U: «Innaa lillaahi va innaa ilayhi rojiuun! Sen ichida boʻlgan bir qavmga salom beryapman-u, ular alik olmayaptilarmi?» dedi. (Talha): «Men alik oldim», dedi. U: «Alik bunday boʻlmaydi, men senga eshittiraman-u, sen menga eshittirmaysanmi? Ey Talha, Allohni oʻrtaga qoʻyib soʻrayman, Nabiy ﷺning: ‹Musulmon kishining qoni uch narsadan biri bilangina halol boʻladi: iymonidan keyin kufr keltirsa, yoki ihsonidan (nikohlanganidan) keyin zino qilsa, yoki bir jonni oʻldirib, uning evaziga oʻldirilsa›, deganlarini eshitganmiding?» dedi. (Talha): «Alloh haqqi, ha», dedi. Shunda Usmon takbir aytib: «Alloh haqqi, uni tanibmanki, hech qachon Allohni inkor etmadim, johiliyatda ham, Islomda ham zino qilmadim; johiliyatda undan nafratlanganim uchun, Islomda esa iffatim uchun uni tark etganman. Meni oʻldirish halol boʻladigan bironta jonni ham oʻldirmaganman», dedi.Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Усмон (розияллоҳу анҳу) ўзини қамал қилган кишиларга қараб, уларга салом берди, лекин улар унга алик олмадилар. Усмон (розияллоҳу анҳу): «Қавм ичида Талҳа борми?» деди. Талҳа: «Ҳа», деди. У: «Иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиуун! Сен ичида бўлган бир қавмга салом беряпман-у, улар алик олмаяптиларми?» деди. (Талҳа): «Мен алик олдим», деди. У: «Алик бундай бўлмайди, мен сенга эшиттираман-у, сен менга эшиттирмайсанми? Эй Талҳа, Аллоҳни ўртага қўйиб сўрайман, Набий ﷺнинг: ‹Мусулмон кишининг қони уч нарсадан бири билангина ҳалол бўлади: иймонидан кейин куфр келтирса, ёки иҳсонидан (никоҳланганидан) кейин зино қилса, ёки бир жонни ўлдириб, унинг эвазига ўлдирилса›, деганларини эшитганмидинг?» деди. (Талҳа): «Аллоҳ ҳаққи, ҳа», деди. Шунда Усмон такбир айтиб: «Аллоҳ ҳаққи, уни танибманки, ҳеч қачон Аллоҳни инкор этмадим, жоҳилиятда ҳам, Исломда ҳам зино қилмадим; жоҳилиятда ундан нафратланганим учун, Исломда эса иффатим учун уни тарк этганман. Мени ўлдириш ҳалол бўладиган биронта жонни ҳам ўлдирмаганман», деди.