حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ خَنْبَشٍكَيْفَ صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ كَادَتْهُ الشَّيَاطِينُ قَالَ جَاءَتْ الشَّيَاطِينُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْأَوْدِيَةِ وَتَحَدَّرَتْ عَلَيْهِ مِنْ الْجِبَالِ وَفِيهِمْ شَيْطَانٌ مَعَهُ شُعْلَةٌ مِنْ نَارٍ يُرِيدُ أَنْ يُحْرِقَ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرُعِبَ قَالَ جَعْفَرٌ أَحْسَبُهُ قَالَ جَعَلَ يَتَأَخَّرُ قَالَ وَجَاءَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قُلْ قَالَ مَا أَقُولُ قَالَ قُلْ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَذَرَأَ وَبَرَأَ وَمِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنْ السَّمَاءِ وَمِنْ شَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَمِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الْأَرْضِ وَمِنْ شَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمِنْ شَرِّ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمِنْ شَرِّ كُلِّ طَارِقٍ إِلَّا طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ فَطَفِئَتْ نَارُ الشَّيَاطِينِ وَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Abut-Tayyoh aytdi: Bir kishi Abdurrahmon ibn Xanbashdan: «Shaytonlar Rasululloh ﷺga makr qilganlarida u zot nima qildilar?» deb soʻradi. U dedi: «Shaytonlar Rasululloh ﷺning huzurlariga vodiylardan keldi va togʻlardan u zotning ustlariga oqib tushdi. Ular orasida qoʻlida oʻt shuʼlasi boʻlgan bir shayton bor edi, u bilan Rasululloh ﷺni kuydirmoqchi edi». (Roviy) aytdi: Shunda u zot qoʻrqdilar. Jaʼfar aytdi: «U ‹orqaga tisarila boshladilar› degan deb oʻylayman». (Roviy) aytdi: Jibril (alayhissalom) kelib: «Ey Muhammad, ayt», dedi. U zot: «Nima deyay?» dedilar. U: «Ayt: Yaxshi-yu yomon xatlab oʻtib keta olmaydigan, Allohning mukammal kalimalari ila yaratganlarining, oʻstirib taratganlarining va osmondan tushadigan, osmonga koʻtariladigan, yerda ungan va undan chiqqan narsalarning yomonligidan, hamda kechayu kunduzning fitnalaridan va eshik qoqib keladigan har bir narsaning yomonligidan panohlanaman, magar yaxshilikni olib keluvchi bundan mustasnodir, ey Rahmon», dedi. Shunda shaytonlarning olovi oʻchdi va Alloh azza va jalla ularni magʻlub qildi.Абут-Тайёҳ айтди: Бир киши Абдурраҳмон ибн Ханбашдан: «Шайтонлар Расулуллоҳ ﷺга макр қилганларида у зот нима қилдилар?» деб сўради. У деди: «Шайтонлар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига водийлардан келди ва тоғлардан у зотнинг устларига оқиб тушди. Улар орасида қўлида ўт шуъласи бўлган бир шайтон бор эди, у билан Расулуллоҳ ﷺни куйдирмоқчи эди». (Ровий) айтди: Шунда у зот қўрқдилар. Жаъфар айтди: «У ‹орқага тисарила бошладилар› деган деб ўйлайман». (Ровий) айтди: Жибрил (алайҳиссалом) келиб: «Эй Муҳаммад, айт», деди. У зот: «Нима деяй?» дедилар. У: «Айт: Яхши-ю ёмон хатлаб ўтиб кета олмайдиган, Аллоҳнинг мукаммал калималари ила яратганларининг, ўстириб таратганларининг ва осмондан тушадиган, осмонга кўтариладиган, ерда унган ва ундан чиққан нарсаларнинг ёмонлигидан, ҳамда кечаю кундузнинг фитналаридан ва эшик қоқиб келадиган ҳар бир нарсанинг ёмонлигидан паноҳланаман, магар яхшиликни олиб келувчи бундан мустаснодир, эй Раҳмон», деди. Шунда шайтонларнинг олови ўчди ва Аллоҳ азза ва жалла уларни мағлуб қилди.