حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي لَبِيدٍ قَالَغَزَوْنَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ كَابُلَ قَالَ فَأَصَابَ النَّاسُ غَنِيمَةً فَانْتَهَبُوهَا فَأَمَرَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ مُنَادِيًا يُنَادِي فَنَادَى فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ انْتَهَبَ فَلَيْسَ مِنَّا رُدُّوهَا فَرَدُّوهَا فَقَسَمَهَا بَيْنَهُمْ بِالسَّوِيَّةِ
Abu Lubayd aytdi: Biz Abdurrahmon ibn Samura bilan birga Kobulga gʻazot qildik. Odamlar bir gʻanimatga erishib, uni talab olishdi. Shunda Abdurrahmon ibn Samura bir jarchiga nido qilishni buyurdi, u nido qildi va odamlar toʻplandi. Soʻng u: «Men Allohning Rasuli ﷺning: ‹Kim talon-toroj qilib olsa, u bizdan emas. Uni qaytaringlar!› deganlarini eshitganman», dedi. Shu bilan ular qaytardilar, u esa uni ular oʻrtasida teng taqsimladi.Абу Лубайд айтди: Биз Абдурраҳмон ибн Самура билан бирга Кобулга ғазот қилдик. Одамлар бир ғаниматга эришиб, уни талаб олишди. Шунда Абдурраҳмон ибн Самура бир жарчига нидо қилишни буюрди, у нидо қилди ва одамлар тўпланди. Сўнг у: «Мен Аллоҳнинг Расули ﷺнинг: ‹Ким талон-торож қилиб олса, у биздан эмас. Уни қайтаринглар!› деганларини эшитганман», деди. Шу билан улар қайтардилар, у эса уни улар ўртасида тенг тақсимлади.