Jobir ibn Sulaym — yoki Sulaym — aytdi: Men Nabiy ﷺ huzurlariga keldim. Qarasam, u zot sahobalari bilan birga oʻtirgan ekanlar. Men: «Qaysi biringiz Nabiy ﷺsiz?» dedim. (Rovi) dedi: Yo u zot oʻzlariga ishora qildilar, yoki qavm u zotga ishora qildi. Qarasam, u zot bir burd (chopon)ga oʻralib, tizzalarini quchoklab oʻtirgan, uning popuklari ikki oyoqlariga tushib turgan ekan. Men: «Ey Allohning Rasuli, men baʼzi narsalarda qoʻpollik qilaman, menga oʻrgating», dedim. U zot: «Alloh azza va jalladan qoʻrq va yaxshilikdan hech narsani kichik sanama — hatto oʻz chelagingdan suv soʻrovchining idishiga quyib berishing boʻlsa ham. Kibrdan saqlan, chunki Alloh taboraka va taolo kibrni yoqtirmaydi. Agar bir kishi seni soʻksa va oʻzida bilgan bir ish bilan seni ayblasa, sen uni oʻzida bilgan ish bilan ayblama; (shunda) uning ajri senga, gunohi esa unga boʻladi. Va hech kimni soʻkma», dedilar.Жобир ибн Сулайм — ёки Сулайм — айтди: Мен Набий ﷺ ҳузурларига келдим. Қарасам, у зот саҳобалари билан бирга ўтирган эканлар. Мен: «Қайси бирингиз Набий ﷺсиз?» дедим. (Рови) деди: Ё у зот ўзларига ишора қилдилар, ёки қавм у зотга ишора қилди. Қарасам, у зот бир бурд (чопон)га ўралиб, тиззаларини қучоклаб ўтирган, унинг попуклари икки оёқларига тушиб турган экан. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен баъзи нарсаларда қўполлик қиламан, менга ўргатинг», дедим. У зот: «Аллоҳ азза ва жалладан қўрқ ва яхшиликдан ҳеч нарсани кичик санама — ҳатто ўз челагингдан сув сўровчининг идишига қуйиб беришинг бўлса ҳам. Кибрдан сақлан, чунки Аллоҳ таборака ва таоло кибрни ёқтирмайди. Агар бир киши сени сўкса ва ўзида билган бир иш билан сени айбласа, сен уни ўзида билган иш билан айблама; (шунда) унинг ажри сенга, гуноҳи эса унга бўлади. Ва ҳеч кимни сўкма», дедилар.