حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ وَيُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَقَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ إِذَا آلَيْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ

Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ menga: «Bir narsaga qasam ichib, keyin undan boshqasini yaxshiroq deb bilsang, yaxshiroq boʻlgan ishni qilgin va qasaming uchun kafforat ber», dedilar.Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ менга: «Бир нарсага қасам ичиб, кейин ундан бошқасини яхшироқ деб билсанг, яхшироқ бўлган ишни қилгин ва қасаминг учун каффорат бер», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ قَالَبَيْنَمَا أَنَا أَتَرَامَى بِأَسْهُمِي فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ إِذْ كُسِفَتِ الشَّمْسُ فَنَبَذْتُهُنَّ وَسَعَيْتُ أَنْظُرُ مَا حَدَثَ كُسُوفِ الشَّمْسِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذَا هُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ يُسَبِّحُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَحْمَدُ وَيُهَلِّلُ وَيُكَبِّرُ وَيَدْعُو فَلَمْ يَزَلْ كَذَلِكَ حَتَّى حُسِرَ عَنْ الشَّمْسِ فَقَرَأَ سُورَتَيْنِ وَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ

Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Allohning Rasuli ﷺ hayotliklarida men oʻqlarim bilan otib turgan edim, Allohga qasamki, shu payt quyosh tutildi. Shunda men ularni tashlab, quyosh tutilishida Allohning Rasuli ﷺga nima boʻlganini koʻrish uchun yugurdim. Qarasam, u zot qoʻllarini koʻtarib, Alloh azza va jallaga tasbeh, hamd, tahlil va takbir aytib, duo qilayotgan ekanlar. Quyosh ochilguncha shu holatda davom etdilar. Soʻng ikki sura oʻqib, ikki rakaat namoz oʻqidilar.Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Аллоҳнинг Расули ﷺ ҳаётликларида мен ўқларим билан отиб турган эдим, Аллоҳга қасамки, шу пайт қуёш тутилди. Шунда мен уларни ташлаб, қуёш тутилишида Аллоҳнинг Расули ﷺга нима бўлганини кўриш учун югурдим. Қарасам, у зот қўлларини кўтариб, Аллоҳ азза ва жаллага тасбеҳ, ҳамд, таҳлил ва такбир айтиб, дуо қилаётган эканлар. Қуёш очилгунча шу ҳолатда давом этдилар. Сўнг икки сура ўқиб, икки ракаат намоз ўқидилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ لَا تَسْأَلْ الْإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ

(Abdurahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Ey Abdurahmon, imoratni (hokimlikni) soʻrama; chunki agar u senga soʻrash (orqali) berilsa, sen unga (oʻzing) topshirib qoʻyilasan (yordam berilmaysan); agar u senga soʻramasdan berilsa, unda senga yordam beriladi. Qachon (bir narsaga) qasam ichsang-da, soʻng undan boshqasini undan koʻra yaxshiroq (deb) koʻrsang, qasamingni kafforat qil va oʻsha yaxshiroq (ishni) qil», dedilar.(Абдураҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Эй Абдураҳмон, иморатни (ҳокимликни) сўрама; чунки агар у сенга сўраш (орқали) берилса, сен унга (ўзинг) топшириб қўйиласан (ёрдам берилмайсан); агар у сенга сўрамасдан берилса, унда сенга ёрдам берилади. Қачон (бир нарсага) қасам ичсанг-да, сўнг ундан бошқасини ундан кўра яхшироқ (деб) кўрсанг, қасамингни каффорат қил ва ўша яхшироқ (ишни) қил», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي لَبِيدٍ قَالَغَزَوْنَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ كَابُلَ فَأَصَابَ النَّاسُ غَنَمًا فَانْتَهَبُوهَا فَأَمَرَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ مُنَادِيًا يُنَادِي إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ انْتَهَبَ نُهْبَةً فَلَيْسَ مِنَّا فَرُدُّوا هَذِهِ الْغَنَمَ فَرَدُّوهَا فَقَسَمَهَا بِالسَّوِيَّةِ

Abu Lubayd aytdi: Biz Abdurrahmon ibn Samura bilan birga Kobulga gʻazot qildik. Odamlar bir qancha qoʻyga duch kelib, ularni talab olishdi. Shunda Abdurrahmon bir jarchiga nido qilishni buyurdi va: «Men Allohning Rasuli ﷺning: ‹Kim talon-toroj qilib olsa, u bizdan emas›, deganlarini eshitganman. Bas, bu qoʻylarni qaytaringlar!» dedi. Shu bilan ular qaytardilar, u esa ularni teng taqsimlab berdi.Абу Лубайд айтди: Биз Абдурраҳмон ибн Самура билан бирга Кобулга ғазот қилдик. Одамлар бир қанча қўйга дуч келиб, уларни талаб олишди. Шунда Абдурраҳмон бир жарчига нидо қилишни буюрди ва: «Мен Аллоҳнинг Расули ﷺнинг: ‹Ким талон-торож қилиб олса, у биздан эмас›, деганларини эшитганман. Бас, бу қўйларни қайтаринглар!» деди. Шу билан улар қайтардилар, у эса уларни тенг тақсимлаб берди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّ يَدِهِ وَأَكْبَرُ عِلْمِي أَنِّي قَدْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا نَاصِحُ بْنُ الْعَلَاءِ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ أَبِي عَمَّارٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ أَنَّهُمَرَّ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ وَهُوَ عَلَى نَهَرِ أُمِّ عَبْدِ اللَّهِ يَسِيلُ الْمَاءُ مَعَ غِلْمَتِهِ وَمَوَالِيهِ فَقَالَ لَهُ عَمَّارٌ يَا أَبَا سَعِيدٍ الْجُمُعَةَ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ إِذَا كَانَ يَوْمُ مَطَرٍ وَابِلٍ فَلْيُصَلِّ أَحَدُكُمْ فِي رَحْلِهِحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنَا نَاصِحُ بْنُ الْعَلَاءِ أَبُو الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ سَمِعْتُ الْقَوَارِيرِيَّ يَقُولُ كُنْتُ أَمُرُّ بِنَاصِحٍ فَيُحَدِّثُنِي فَإِذَا سَأَلْتُهُ الزِّيَادَةَ قَالَ لَيْسَ عِنْدِي غَيْرُ ذَا وَكَانَ ضَرِيرًا

Abdulloh aytdi: Otamning kitobida oʻz qoʻlyozmasi bilan yozilganini topdim va bilishimcha, men uni oʻzidan eshitganman: Ali ibn Abdulloh bizga aytib berdi: Bani Hoshimning mavlosi Nosih ibn al-Alo bizga aytib berdi: Bani Hoshimning mavlosi Ammor ibn Abu Ammor bizga aytib berdiki, u Abdurrahmon ibn Samuraning yonidan oʻtdi. U Ummu Abdulloh anhori boʻyida xizmatkorlari va mavlolari bilan birga suv oqizib turgan edi. Ammor unga: «Ey Abu Said, juma!» dedi. Abdurrahmon ibn Samura unga: «Albatta, Allohning Rasuli ﷺ: ‹Kuchli yomgʻirli kun boʻlsa, biringiz oʻz uyida namoz oʻqisin›, deb aytar edilar», dedi. Abdulloh bizga aytib berdi: Ubaydulloh ibn Umar al-Qavoririy menga aytib berdi: Nosih ibn al-Alo Abul-Alo bizga aytib berdi: Ammor ibn Abu Ammor bizga Abdurrahmon ibn Samuradan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashini rivoyat qildi. Abu Abdurrahmon aytdi: Men Qavoririyning: «Men Nosihning oldidan oʻtar edim, u menga hadis aytib berardi. Undan koʻproq soʻrasam: ‹Menda bundan boshqasi yoʻq›, derdi. U koʻzi ojiz edi», deganini eshitdim.Абдуллоҳ айтди: Отамнинг китобида ўз қўлёзмаси билан ёзилганини топдим ва билишимча, мен уни ўзидан эшитганман: Али ибн Абдуллоҳ бизга айтиб берди: Бани Ҳошимнинг мавлоси Носиҳ ибн ал-Ало бизга айтиб берди: Бани Ҳошимнинг мавлоси Аммор ибн Абу Аммор бизга айтиб бердики, у Абдурраҳмон ибн Самуранинг ёнидан ўтди. У Умму Абдуллоҳ анҳори бўйида хизматкорлари ва мавлолари билан бирга сув оқизиб турган эди. Аммор унга: «Эй Абу Саид, жума!» деди. Абдурраҳмон ибн Самура унга: «Албатта, Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Кучли ёмғирли кун бўлса, бирингиз ўз уйида намоз ўқисин›, деб айтар эдилар», деди. Абдуллоҳ бизга айтиб берди: Убайдуллоҳ ибн Умар ал-Қаворирий менга айтиб берди: Носиҳ ибн ал-Ало Абул-Ало бизга айтиб берди: Аммор ибн Абу Аммор бизга Абдурраҳмон ибн Самурадан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашини ривоят қилди. Абу Абдурраҳмон айтди: Мен Қаворирийнинг: «Мен Носиҳнинг олдидан ўтар эдим, у менга ҳадис айтиб берарди. Ундан кўпроқ сўрасам: ‹Менда бундан бошқаси йўқ›, дерди. У кўзи ожиз эди», деганини эшитдим.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ الْقُرَشِيُّ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ لَا تَسْأَلْ الْإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ أُوكِلْتَ إِلَيْهَا وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ عَطِيَّةَ وَيُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

(Abdurahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Ey Abdurahmon, imoratni (hokimlikni) soʻrama; chunki agar u senga soʻrash (orqali) berilsa, sen unga (oʻzing) topshirib qoʻyilasan (yordam berilmaysan); agar u senga soʻramasdan berilsa, unda senga yordam beriladi. Qachon (bir narsaga) qasam ichsang-da, soʻng undan boshqasini undan koʻra yaxshiroq (deb) koʻrsang, qasamingni kafforat qil va oʻsha yaxshiroq (ishni) qil», dedilar. Abu Komil al-Jahdariy bizga aytib berdi: Hammod ibn Zayd bizga aytib berdi: Simok ibn Atiyya va Yunus ibn Ubayd bizga Hasandan, u Abdurrahmon ibn Samuradan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.(Абдураҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Эй Абдураҳмон, иморатни (ҳокимликни) сўрама; чунки агар у сенга сўраш (орқали) берилса, сен унга (ўзинг) топшириб қўйиласан (ёрдам берилмайсан); агар у сенга сўрамасдан берилса, унда сенга ёрдам берилади. Қачон (бир нарсага) қасам ичсанг-да, сўнг ундан бошқасини ундан кўра яхшироқ (деб) кўрсанг, қасамингни каффорат қил ва ўша яхшироқ (ишни) қил», дедилар. Абу Комил ал-Жаҳдарий бизга айтиб берди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтиб берди: Симок ибн Атийя ва Юнус ибн Убайд бизга Ҳасандан, у Абдурраҳмон ибн Самурадан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашини ривоят қилди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ وَلَا بِالطَّوَاغِيتِ وَقَالَ يَزِيدُ وَالطَّوَاغِي

Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Otalaringiz bilan ham, togʻutlar bilan ham qasam ichmanglar», dedilar. Yazid: «va tavogʻiy», dedi.Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Оталарингиз билан ҳам, тоғутлар билан ҳам қасам ичманглар», дедилар. Язид: «ва тавоғий», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَذَكَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ لَا تَسْأَلْ الْإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ تُعْطَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ تُعَنْ عَلَيْهَا وَإِنْ تُعْطَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ تُكَلْ إِلَيْهَا وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ

Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ zikr qilib, shunday dedilar: «Amirlikni (rahbarlikni) soʻrama; chunki agar u senga soʻramasdan berilsa, unda senga yordam beriladi; agar u senga soʻrash orqali berilsa, sen unga (oʻzing) topshirib qoʻyilasan. Qachon biror narsaga qasam ichsang-u, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb koʻrsang, yaxshiroq boʻlganini qil va qasaming uchun kafforat ber».Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ зикр қилиб, шундай дедилар: «Амирликни (раҳбарликни) сўрама; чунки агар у сенга сўрамасдан берилса, унда сенга ёрдам берилади; агар у сенга сўраш орқали берилса, сен унга (ўзинг) топшириб қўйиласан. Қачон бирор нарсага қасам ичсанг-у, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб кўрсанг, яхшироқ бўлганини қил ва қасаминг учун каффорат бер».

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي لَبِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ انْتَهَبَ نُهْبَةً فَلَيْسَ مِنَّا

Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Kim talon-toroj qilib olsa, u bizdan emas», dedilar.Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Ким талон-торож қилиб олса, у биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَهُ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ لَا تَسْأَلْ الْإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ وَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ

(Abdurahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Ey Abdurahmon, imoratni (hokimlikni) soʻrama; chunki agar u senga soʻrash (orqali) berilsa, sen unga (oʻzing) topshirib qoʻyilasan (yordam berilmaysan); agar u senga soʻramasdan berilsa, unda senga yordam beriladi. Qachon (bir narsaga) qasam ichsang-da, soʻng undan boshqasini undan koʻra yaxshiroq (deb) koʻrsang, qasamingni kafforat qil va oʻsha yaxshiroq (ishni) qil», dedilar.(Абдураҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Эй Абдураҳмон, иморатни (ҳокимликни) сўрама; чунки агар у сенга сўраш (орқали) берилса, сен унга (ўзинг) топшириб қўйиласан (ёрдам берилмайсан); агар у сенга сўрамасдан берилса, унда сенга ёрдам берилади. Қачон (бир нарсага) қасам ичсанг-да, сўнг ундан бошқасини ундан кўра яхшироқ (деб) кўрсанг, қасамингни каффорат қил ва ўша яхшироқ (ишни) қил», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ لَا تَسْأَلْ الْإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ أُوتِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا وَإِنْ أُوتِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ وَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌقَالَ أَبِي اتَّفَقَ عَفَّانُ وَأَسْوَدُ فِي حَدِيثِهِمَا فَقَالَ فَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ ثُمَّ ائْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ و قَالَ أَبُو الْأَشْهَبِ عَنِ الْحَسَنِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَبَدَأَ بِالْكَفَّارَةِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ الْقُرَشِيُّ وَنَحْنُ بِكَابُلَ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ لَا تَسْأَلْ الْإِمَارَةَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

(Abdurahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Ey Abdurahmon, imoratni (hokimlikni) soʻrama; chunki agar u senga soʻrash (orqali) berilsa, sen unga (oʻzing) topshirib qoʻyilasan (yordam berilmaysan); agar u senga soʻramasdan berilsa, unda senga yordam beriladi. Qachon (bir narsaga) qasam ichsang-da, soʻng undan boshqasini undan koʻra yaxshiroq (deb) koʻrsang, qasamingni kafforat qil va oʻsha yaxshiroq (ishni) qil», dedilar. Otam aytdi: Affon va Asvad oʻz hadislarida muvofiq boʻlib: «qasaming uchun kafforat ber, soʻng yaxshiroq boʻlganini qil», dedilar. Abul-Ashhab esa Hasandan bu hadisda (rivoyat qilib), kafforatdan boshladi. Husayn bizga aytib berdi: Muborak bizga Hasandan aytib berdi: Abdurrahmon ibn Samura al-Qurashiy biz Kobulda ekanimizda bizga aytib berib, dedi: Allohning Rasuli ﷺ menga: «Ey Abdurahmon, imoratni soʻrama», dedilar — soʻng hadisni zikr qildi.(Абдураҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Эй Абдураҳмон, иморатни (ҳокимликни) сўрама; чунки агар у сенга сўраш (орқали) берилса, сен унга (ўзинг) топшириб қўйиласан (ёрдам берилмайсан); агар у сенга сўрамасдан берилса, унда сенга ёрдам берилади. Қачон (бир нарсага) қасам ичсанг-да, сўнг ундан бошқасини ундан кўра яхшироқ (деб) кўрсанг, қасамингни каффорат қил ва ўша яхшироқ (ишни) қил», дедилар. Отам айтди: Аффон ва Асвад ўз ҳадисларида мувофиқ бўлиб: «қасаминг учун каффорат бер, сўнг яхшироқ бўлганини қил», дедилар. Абул-Ашҳаб эса Ҳасандан бу ҳадисда (ривоят қилиб), каффоратдан бошлади. Ҳусайн бизга айтиб берди: Муборак бизга Ҳасандан айтиб берди: Абдурраҳмон ибн Самура ал-Қураший биз Кобулда эканимизда бизга айтиб бериб, деди: Аллоҳнинг Расули ﷺ менга: «Эй Абдураҳмон, иморатни сўрама», дедилар — сўнг ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ هَارُونَ بْنِ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَوْذَبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ كَثِيرٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَجَاءَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَلْفِ دِينَارٍ فِي ثَوْبِهِ حِينَ جَهَّزَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشَ الْعُسْرَةِ قَالَ فَصَبَّهَا فِي حِجْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَلِّبُهَا بِيَدِهِ وَيَقُولُ مَا ضَرَّ ابْنُ عَفَّانَ مَا عَمِلَ بَعْدَ الْيَوْمِ يُرَدِّدُهَا مِرَارًا

Abdurrahmon ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ ‹Usra› qoʻshinini jihozlayotganlarida, Usmon ibn Affon u zotning huzurlariga kiyimi ichida ming dinor olib keldi va uni Nabiy ﷺning etaklariga toʻkdi. Shunda Nabiy ﷺ ularni qoʻllari bilan agʻdarib-toʻntara boshladilar va: «Bugundan keyin Ibn Affon nima qilsa ham, unga zarar bermaydi», deb buni bir necha marta takrorladilar.Абдурраҳмон ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ ‹Усра› қўшинини жиҳозлаётганларида, Усмон ибн Аффон у зотнинг ҳузурларига кийими ичида минг динор олиб келди ва уни Набий ﷺнинг этакларига тўкди. Шунда Набий ﷺ уларни қўллари билан ағдариб-тўнтара бошладилар ва: «Бугундан кейин Ибн Аффон нима қилса ҳам, унга зарар бермайди», деб буни бир неча марта такрорладилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي لَبِيدٍ قَالَغَزَوْنَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ كَابُلَ قَالَ فَأَصَابَ النَّاسُ غَنِيمَةً فَانْتَهَبُوهَا فَأَمَرَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَمُرَةَ مُنَادِيًا يُنَادِي فَنَادَى فَاجْتَمَعَ النَّاسُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ انْتَهَبَ فَلَيْسَ مِنَّا رُدُّوهَا فَرَدُّوهَا فَقَسَمَهَا بَيْنَهُمْ بِالسَّوِيَّةِ

Abu Lubayd aytdi: Biz Abdurrahmon ibn Samura bilan birga Kobulga gʻazot qildik. Odamlar bir gʻanimatga erishib, uni talab olishdi. Shunda Abdurrahmon ibn Samura bir jarchiga nido qilishni buyurdi, u nido qildi va odamlar toʻplandi. Soʻng u: «Men Allohning Rasuli ﷺning: ‹Kim talon-toroj qilib olsa, u bizdan emas. Uni qaytaringlar!› deganlarini eshitganman», dedi. Shu bilan ular qaytardilar, u esa uni ular oʻrtasida teng taqsimladi.Абу Лубайд айтди: Биз Абдурраҳмон ибн Самура билан бирга Кобулга ғазот қилдик. Одамлар бир ғаниматга эришиб, уни талаб олишди. Шунда Абдурраҳмон ибн Самура бир жарчига нидо қилишни буюрди, у нидо қилди ва одамлар тўпланди. Сўнг у: «Мен Аллоҳнинг Расули ﷺнинг: ‹Ким талон-торож қилиб олса, у биздан эмас. Уни қайтаринглар!› деганларини эшитганман», деди. Шу билан улар қайтардилар, у эса уни улар ўртасида тенг тақсимлади.