حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنِي أَيُّوبُ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ سَلِمَةَ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ جَعَلَ النَّاسُ يَمُرُّونَ عَلَيْنَا قَدْ جَاءُوا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ أَقْرَأُ وَأَنَا غُلَامٌ فَجَاءَ أَبِي بِإِسْلَامِ قَوْمِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّكُمْ أَكْثَرُكُمْ قُرْآنًا فَنَظَرُوا فَكُنْتُ أَكْثَرَهُمْ قُرْآنًا قَالَ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ غَطُّوا اسْتَ قَارِئِكُمْ قَالَ فَاشْتَرَوْا لَهُ بُرْدَةً قَالَ فَمَا فَرِحْتُ أَشَدَّ مِنْ فَرَحِي بِذَلِكَ

Amr ibn Salama (roziyallohu anhu) aytdi: Fath kuni boʻlganida, odamlar Rasululloh ﷺning huzurlaridan kelib, biz tomondan oʻta boshladilar. Men bola boʻlsam ham (Qurʼon) oʻqirdim. Otam qavmining Islomi (xabari) bilan Rasululloh ﷺning huzurlariga bordi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sizlarga Qurʼonni koʻproq (biladiganingiz) imomlik qilsin», dedilar. Ular qaradilar, men ularning Qurʼonni eng koʻp (biladigani) edim. (Rovi) aytdi: Bir ayol: «Qorining orqasini yopinglar», dedi. Bas, unga bir burda (chopon) sotib oldilar. Men hech qachon undan qattiqroq quvonmaganman.Амр ибн Салама (розияллоҳу анҳу) айтди: Фатҳ куни бўлганида, одамлар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларидан келиб, биз томондан ўта бошладилар. Мен бола бўлсам ҳам (Қуръон) ўқирдим. Отам қавмининг Исломи (хабари) билан Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига борди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга Қуръонни кўпроқ (биладиганингиз) имомлик қилсин», дедилар. Улар қарадилар, мен уларнинг Қуръонни энг кўп (биладигани) эдим. (Рови) айтди: Бир аёл: «Қорининг орқасини ёпинглар», деди. Бас, унга бир бурда (чопон) сотиб олдилар. Мен ҳеч қачон ундан қаттиқроқ қувонмаганман.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ وَاصِلٍ الْحَدَّادُّ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ أَبُو الْحَارِثِ الْجَرْمِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ سَلِمَةَ الْجَرْمِيَّيُحَدِّثُ أَنَّ أَبَاهُ وَنَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ وَفَدُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ ظَهَرَ أَمْرُهُ وَتَعَلَّمَ النَّاسُ فَقَضَوْا حَوَائِجَهُمْ ثُمَّ سَأَلُوهُ مَنْ يُصَلِّي لَنَا أَوْ يُصَلِّي بِنَا فَقَالَ يُصَلِّي لَكُمْ أَوْ بِكُمْ أَكْثَرُكُمْ جَمْعًا لِلْقُرْآنِ أَوْ أَخْذًا لِلْقُرْآنِفَقَدِمُوا عَلَى قَوْمِهِمْ فَسَأَلُوا فِي الْحَيِّ فَلَمْ يَجِدُوا أَحَدًا جَمَعَ أَكْثَرَ مِمَّا جَمَعْتُ فَقَدَّمُونِي بَيْنَ أَيْدِيهِمْ فَصَلَّيْتُ بِهِمْ وَأَنَا غُلَامٌ عَلَيَّ شَمْلَةٌ لِي قَالَ فَمَا شَهِدْتُ مَجْمَعًا مِنْ جَرْمٍ إِلَّا كُنْتُ إِمَامَهُمْ إِلَى يَوْمِي هَذَا

Amr ibn Salama al-Jarmiy (roziyallohu anhu) soʻzlab berishicha, uning otasi va qavmidan bir necha kishi — u zotning ishi zohir boʻlib, odamlar (dinni) oʻrganayotgan paytda — Rasululloh ﷺning huzurlariga vakil boʻlib bordilar. Ular hojatlarini bitirdilar, soʻng u zotdan: «Bizga kim namoz oʻqib beradi (yoki: bizga kim imomlik qiladi)?» deb soʻradilar. U zot: «Sizlarga Qurʼonni eng koʻp yigʻqaningiz (yoki: eng koʻp olganingiz) namoz oʻqib bersin (yoki: imomlik qilsin)», dedilar. Bas, ular qavmlarining oldiga qaytdilar va qabilada soʻradilar, ammo men yigʻqanimdan koʻproq yigʻqan birorta kishini topmadilar. Shunda meni oldilariga chiqardilar va men ularga imomlik qilib namoz oʻqidim; men bola edim, ustimda oʻzimning bir shamlam (kichik ridom) bor edi. (Amr) aytdi: Men shu kunimga qadar Jarmning biror majlisida hozir boʻlsam, albatta ularning imomi boʻlganman.Амр ибн Салама ал-Жармий (розияллоҳу анҳу) сўзлаб беришича, унинг отаси ва қавмидан бир неча киши — у зотнинг иши зоҳир бўлиб, одамлар (динни) ўрганаётган пайтда — Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига вакил бўлиб бордилар. Улар ҳожатларини битирдилар, сўнг у зотдан: «Бизга ким намоз ўқиб беради (ёки: бизга ким имомлик қилади)?» деб сўрадилар. У зот: «Сизларга Қуръонни энг кўп йиғқанингиз (ёки: энг кўп олганингиз) намоз ўқиб берсин (ёки: имомлик қилсин)», дедилар. Бас, улар қавмларининг олдига қайтдилар ва қабилада сўрадилар, аммо мен йиғқанимдан кўпроқ йиғқан бирорта кишини топмадилар. Шунда мени олдиларига чиқардилар ва мен уларга имомлик қилиб намоз ўқидим; мен бола эдим, устимда ўзимнинг бир шамлам (кичик ридом) бор эди. (Амр) айтди: Мен шу кунимга қадар Жармнинг бирор мажлисида ҳозир бўлсам, албатта уларнинг имоми бўлганман.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلِمَةَ قَالَكَانُوا يَأْتُونَا الرُّكْبَانُ مِنْ قِبَلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَسْتَقْرِئُهُمْ فَيُحَدِّثُونَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِيَؤُمَّكُمْ أَكْثَرُكُمْ قُرْآنًا

Amr ibn Salama (roziyallohu anhu) aytdi: Bizning oldimizga Rasululloh ﷺning huzurlaridan otliqlar kelib turardi. Biz ulardan (Qurʼon) oʻqib berishlarini soʻrardik, ular esa bizga Rasululloh ﷺning: «Sizlarga Qurʼonni koʻproq (biladiganingiz) imomlik qilsin», deganlarini soʻzlab berardilar.Амр ибн Салама (розияллоҳу анҳу) айтди: Бизнинг олдимизга Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларидан отлиқлар келиб турарди. Биз улардан (Қуръон) ўқиб беришларини сўрардик, улар эса бизга Расулуллоҳ ﷺнинг: «Сизларга Қуръонни кўпроқ (биладиганингиз) имомлик қилсин», деганларини сўзлаб берардилар.