حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَ حَدِيثَانِ بَلَغَانِي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ عَرَفْتُ أَنِّي قَدْ صَدَّقْتُهُمَا لَا أَدْرِي أَيُّهُمَا قَبْلَ صَاحِبِهِ حَدَّثَنَا أَبُو مُسْلِمٍ الْجَذْمِيُّ جَذِيمَةُ عَبْدِ الْقَيْسِ حَدَّثَنَا الْجَارُودُ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَفِي الظَّهْرِ قِلَّةٌ إِذْ تَذَاكَرَ الْقَوْمُ الظَّهْرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ عَلِمْتُ مَا يَكْفِينَا مِنْ الظَّهْرِ فَقَالَ وَمَا يَكْفِينَا قُلْتُ ذَوْدٌ نَأْتِي عَلَيْهِنَّ فِي جُرُفٍ فَنَسْتَمْتِعُ بِظُهُورِهِمْ قَالَ لَا ضَالَّةُ الْمُسْلِمُ حَرَقُ النَّارِ فَلَا تَقْرَبَنَّهَا ضَالَّةُ الْمُسْلِمِ حَرَقُ النَّارِ فَلَا تَقْرَبَنَّهَا ضَالَّةُ الْمُسْلِمِ حَرَقُ النَّارِ فَلَا تَقْرَبَنَّهَا وَقَالَ فِي اللُّقَطَةِ الضَّالَّةُ تَجِدُهَا فَانْشُدَنَّهَا وَلَا تَكْتُمْ وَلَا تُغَيِّبْ فَإِنْ عُرِفَتْ فَأَدِّهَا وَإِلَّا فَمَالُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ
Mutarrif aytdi: Rasululloh ﷺdan menga ikkita hadis yetib keldi; men ularni tasdiqlaganimni bilaman, ammo qaysi biri boshqasidan avval ekanini bilmayman. Abu Muslim al-Jazmiy — Abdulqaysning Jaziyma (qabilasi)dan — bizga hadis aytdi, unga Jorud aytib bergan: Biz Rasululloh ﷺ bilan baʼzi safarlarida edik, ulov esa oz edi. Shunda qavm ulov haqida gaplasha boshladi. Men: «Ey Allohning Rasuli, bizga ulovdan nima kifoya qilishini bilaman», dedim. U zot: «Bizga nima kifoya qiladi?» dedilar. Men: «Bir necha tuya bor; biz jarlikda ularning oldiga borib, ustlaridan foydalanamiz», dedim. U zot: «Yoʻq. Musulmonning yoʻqolgan (hayvon)i doʻzax olovidir, unga aslo yaqinlashma; musulmonning yoʻqolgan (hayvon)i doʻzax olovidir, unga aslo yaqinlashma; musulmonning yoʻqolgan (hayvon)i doʻzax olovidir, unga aslo yaqinlashma», dedilar. Luqata haqida esa: «Topib olgan yoʻqolgan narsangni eʼlon qil; yashirma va gʻoyib qilma. Agar egasi topilsa, unga topshir; boʻlmasa, u Allohning molidir, uni Oʻzi xohlagan kishiga beradi», dedilar.Мутарриф айтди: Расулуллоҳ ﷺдан менга иккита ҳадис етиб келди; мен уларни тасдиқлаганимни биламан, аммо қайси бири бошқасидан аввал эканини билмайман. Абу Муслим ал-Жазмий — Абдулқайснинг Жазийма (қабиласи)дан — бизга ҳадис айтди, унга Жоруд айтиб берган: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан баъзи сафарларида эдик, улов эса оз эди. Шунда қавм улов ҳақида гаплаша бошлади. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга уловдан нима кифоя қилишини биламан», дедим. У зот: «Бизга нима кифоя қилади?» дедилар. Мен: «Бир неча туя бор; биз жарликда уларнинг олдига бориб, устларидан фойдаланамиз», дедим. У зот: «Йўқ. Мусулмоннинг йўқолган (ҳайвон)и дўзах оловидир, унга асло яқинлашма; мусулмоннинг йўқолган (ҳайвон)и дўзах оловидир, унга асло яқинлашма; мусулмоннинг йўқолган (ҳайвон)и дўзах оловидир, унга асло яқинлашма», дедилар. Луқата ҳақида эса: «Топиб олган йўқолган нарсангни эълон қил; яширма ва ғойиб қилма. Агар эгаси топилса, унга топшир; бўлмаса, у Аллоҳнинг молидир, уни Ўзи хоҳлаган кишига беради», дедилар.