حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوَلَةَ قَالَبَيْنَمَا أَنَا أَسِيرُ بِالْأَهْوَازِ إِذَا أَنَا بِرَجُلٍ يَسِيرُ بَيْنَ يَدَيَّ عَلَى بَغْلٍ أَوْ بَغْلَةٍ فَإِذَا هُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ ذَهَبَ قَرْنِي مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ فَأَلْحِقْنِي بِهِمْ فَقُلْتُ وَأَنَا فَأَدْخِلْ فِي دَعْوَتِكَ قَالَ وَصَاحِبِي هَذَا إِنْ أَرَادَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ أُمَّتِي قَرْنِي مِنْهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ قَالَ وَلَا أَدْرِي أَذَكَرَ الثَّالِثَ أَمْ لَا ثُمَّ تَخْلُفُ أَقْوَامٌ يَظْهَرُ فِيهِمْ السِّمَنُ يُهْرِيقُونَ الشَّهَادَةَ وَلَا يَسْأَلُونَهَا قَالَ وَإِذَا هُوَ بُرَيْدَةُ الْأَسْلَمِيُّ
Abdulloh ibn Mavla aytdi: Men Ahvozda yoʻl yurib ketayotgan edim, shunda oldimda xachir ustida ketayotgan bir kishiga duch keldim. U: «Allohumma, bu ummatdan mening asrim ketdi, meni ularga qoʻshgin», der edi. Men: «Meni ham duoingga kirgiz», dedim. U: «Bu sherigimni ham, agar shuni istasa», dedi. Soʻng dedi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimning eng yaxshisi — mening asrimdagilar, soʻng ulardan keyingilardir», dedilar. (Roviy) aytdi: Uchinchisini zikr qildimi yoki yoʻqmi, bilmayman. «Soʻng shunday qavmlar keladiki, ularda semizlik zohir boʻladi; ular guvohlikni soʻralmasdan toʻkib yuboradilar». (Roviy) aytdi: Qarasam, u Burayda al-Aslamiy ekan.Абдуллоҳ ибн Мавла айтди: Мен Аҳвозда йўл юриб кетаётган эдим, шунда олдимда хачир устида кетаётган бир кишига дуч келдим. У: «Аллоҳумма, бу умматдан менинг асрим кетди, мени уларга қўшгин», дер эди. Мен: «Мени ҳам дуоингга киргиз», дедим. У: «Бу шеригимни ҳам, агар шуни истаса», деди. Сўнг деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимнинг энг яхшиси — менинг асримдагилар, сўнг улардан кейингилардир», дедилар. (Ровий) айтди: Учинчисини зикр қилдими ёки йўқми, билмайман. «Сўнг шундай қавмлар келадики, уларда семизлик зоҳир бўлади; улар гувоҳликни сўралмасдан тўкиб юборадилар». (Ровий) айтди: Қарасам, у Бурайда ал-Асламий экан.