حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ بِالْكُوفَةِ فَلَمْ أَكْتُبْهُ فَسَمِعْتُ شُعْبَةَ يُحَدِّثُ بِهِ فَعَرَفْتُهُ بِهِ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَافَرَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ
Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar: «Allohim, safarning mashaqqatidan, qaytishdagi gʻam-alamdan, izzatdan soʻng xorlikka tushib qolishdan, mazlumning duosidan hamda ahlim va molimda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh soʻrayman», derdilar.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар: «Аллоҳим, сафарнинг машаққатидан, қайтишдаги ғам-аламдан, иззатдан сўнг хорликка тушиб қолишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда аҳлим ва молимда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ сўрайман», дердилар.