حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَتَرَوْنَ هَذَا الشَّيْخَ يَعْنِي نَفْسَهُ كَلَّمْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَكَلْتُ مَعَهُ وَرَأَيْتُ الْعَلَامَةَ الَّتِي بَيْنَ كَتِفَيْهِ وَهِيَ فِي طَرَفِ نُغْضِ كَتِفِهِ الْيُسْرَى كَأَنَّهُ جُمْعٌ يَعْنِي الْكَفَّ الْمُجْتَمِعَ وَقَالَ بِيَدِهِ فَقَبَضَهَا عَلَيْهِ خِيلَانٌ كَهَيْئَةِ الثَّآلِيلِ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu) aytdi: Mana bu cholni koʻryapsizlarmi — oʻzini nazarda tutdi — men Allohning Nabiysi ﷺ bilan soʻzlashganman, u zot bilan birga taom yeganman va u zotning ikki kuraklari orasidagi alomatni koʻrganman. U chap kuragining uchki qismida boʻlib, xuddi yumilgan kaftdek edi — u qoʻli bilan ishora qilib, uni yumdi — uning ustida sugʻalga oʻxshash xollar bor edi.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу) айтди: Мана бу чолни кўряпсизларми — ўзини назарда тутди — мен Аллоҳнинг Набийси ﷺ билан сўзлашганман, у зот билан бирга таом еганман ва у зотнинг икки кураклари орасидаги аломатни кўрганман. У чап курагининг учки қисмида бўлиб, худди юмилган кафтдек эди — у қўли билан ишора қилиб, уни юмди — унинг устида суғалга ўхшаш холлар бор эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مُسَافِرًا يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ safarga chiqsalar: «Allohim, safarning mashaqqatidan, qaytishdagi gʻam-alamdan, izzatdan soʻng xorlikka tushib qolishdan, mazlumning duosidan hamda ahlim va molimda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh soʻrayman», derdilar.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ сафарга чиқсалар: «Аллоҳим, сафарнинг машаққатидан, қайтишдаги ғам-аламдан, иззатдан сўнг хорликка тушиб қолишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда аҳлим ва молимда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ сўрайман», дердилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ بِالْكُوفَةِ فَلَمْ أَكْتُبْهُ فَسَمِعْتُ شُعْبَةَ يُحَدِّثُ بِهِ فَعَرَفْتُهُ بِهِ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَافَرَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar: «Allohim, safarning mashaqqatidan, qaytishdagi gʻam-alamdan, izzatdan soʻng xorlikka tushib qolishdan, mazlumning duosidan hamda ahlim va molimda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh soʻrayman», derdilar.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар: «Аллоҳим, сафарнинг машаққатидан, қайтишдаги ғам-аламдан, иззатдан сўнг хорликка тушиб қолишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда аҳлим ва молимда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ сўрайман», дердилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar: «Allohim, safarning mashaqqatidan, qaytishdagi gʻam-alamdan, izzatdan soʻng xorlikka tushib qolishdan, mazlumning duosidan hamda ahlim va molimda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh soʻrayman», derdilar.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар: «Аллоҳим, сафарнинг машаққатидан, қайтишдаги ғам-аламдан, иззатдан сўнг хорликка тушиб қолишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда аҳлим ва молимда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ сўрайман», дердилар.

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَأَنَّهُ رَأَى الْخَاتَمَ الَّذِي بَيْنَ كَتِفَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ صُحْبَةٌ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺning ikki kuraklari orasidagi muhrni koʻrgan; u Nabiy ﷺni koʻrgan, ammo unga suhbat (sahobalik) nasib etmagan.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺнинг икки кураклари орасидаги муҳрни кўрган; у Набий ﷺни кўрган, аммо унга суҳбат (саҳобалик) насиб этмаган.

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي الْجُحْرِ وَإِذَا نِمْتُمْ فَأَطْفِئُوا السِّرَاجَ فَإِنَّ الْفَأْرَةَ تَأْخُذُ الْفَتِيلَةَ فَتَحْرِقُ أَهْلَ الْبَيْتِ وَأَوْكِئُوا الْأَسْقِيَةَ وَخَمِّرُوا الشَّرَابَ وَغَلِّقُوا الْأَبْوَابَ بِاللَّيْلِقَالُوا لِقَتَادَةَ مَا يُكْرَهُ مِنْ الْبَوْلِ فِي الْجُحْرِ قَالَ يُقَالُ إِنَّهَا مَسَاكِنُ الْجِنِّ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz (yerdagi) teshikka (kavakka) siydik qilmasin. Uxlaganingizda chirogʻni oʻchiringlar, chunki sichqon pilikni olib, uy ahlini yondirib yuboradi. Meshlarning ogʻzini bogʻlanglar, ichimlikni yopib qoʻyinglar va kechasi eshiklarni bekitinglar», dedilar. Qatodaga: «Teshikka siydik qilish nega makruh?» deyishdi. U: «Aytishlaricha, ular jinlarning maskanlaridir», dedi.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз (ердаги) тешикка (кавакка) сийдик қилмасин. Ухлаганингизда чироғни ўчиринглар, чунки сичқон пиликни олиб, уй аҳлини ёндириб юборади. Мешларнинг оғзини боғланглар, ичимликни ёпиб қўйинглар ва кечаси эшикларни бекитинглар», дедилар. Қатодага: «Тешикка сийдик қилиш нега макруҳ?» дейишди. У: «Айтишларича, улар жинларнинг масканларидир», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَ عَاصِمٌ وَقَدْ كَانَ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ فِي سَفَرٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ وَإِذَا رَجَعَ قَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ يَبْدَأُ بِالْأَهْلِ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Osim aytdi: u Paygʻambar ﷺni koʻrgan edi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar: «Allohim, safarning mashaqqatidan, qaytishdagi gʻam-alamdan, izzatdan soʻng xorlikka tushib qolishdan, mazlumning duosidan hamda molim va ahlimda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh soʻrayman», derdilar. Qaytganlarida ham shuning oʻxshashini aytar, faqat: «ahlim va molimda yomon manzarani koʻrishdan», deb ahlni oldin zikr qilar edilar.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Осим айтди: у Пайғамбар ﷺни кўрган эди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар: «Аллоҳим, сафарнинг машаққатидан, қайтишдаги ғам-аламдан, иззатдан сўнг хорликка тушиб қолишдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда молим ва аҳлимда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ сўрайман», дердилар. Қайтганларида ҳам шунинг ўхшашини айтар, фақат: «аҳлим ва молимда ёмон манзарани кўришдан», деб аҳлни олдин зикр қилар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ صَلَاةُ الصُّبْحِ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُصَلِّي رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ فَقَالَ لَهُ بِأَيِّ صَلَاتَيْكَ احْتَسَبْتَ بِصَلَاتِكَ وَحْدَكَ أَوْ صَلَاتِكَ الَّتِي صَلَّيْتَ مَعَنَا

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu) aytdi: Subh namoziga iqoma aytildi. Shunda Rasululloh ﷺ bir kishining fajrning ikki rakʼatini oʻqiyotganini koʻrdilar-da, unga: «Ikki namozingning qaysi birini (asosiy deb) hisoblading: yolgʻiz oʻzing oʻqiganingnimi yoki biz bilan birga oʻqiganingnimi?» dedilar.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу) айтди: Субҳ намозига иқома айтилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бир кишининг фажрнинг икки ракъатини ўқиётганини кўрдилар-да, унга: «Икки намозингнинг қайси бирини (асосий деб) ҳисобладинг: ёлғиз ўзинг ўқиганингними ёки биз билан бирга ўқиганингними?» дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَرْجِسَ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكَلْتُ مَعَهُ مِنْ طَعَامِهِ فَقُلْتُ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقُلْتُ أَسْتَغْفَرَ لَكَ قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ لَهُ رَجُلٌ قَالَ نَعَمْ وَلَكُمْ وَقَرَأَ {وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ} ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى نُغْضِ كَتِفِهِ الْأَيْمَنِ أَوْ كَتِفِهِ الْأَيْسَرِ شُعْبَةُ الَّذِي يَشُكُّ فَإِذَا هُوَ كَهَيْئَةِ الْجُمْعِ عَلَيْهِ الثَّآلِيلُ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim va u zot bilan birga taomlaridan yedim. Soʻng: «Alloh sizni magʻfirat qilsin, ey Allohning Rasuli», dedim va: «Sizga istigʻfor aytdimmi?» dedim. Shuʼba: «Yoki bir kishi u zotga shunday dedi», dedi. U zot: «Ha, sizlarga ham», dedilar va: {Oʻz gunohing hamda moʻminlar va moʻminalar uchun magʻfirat soʻra} (oyatini) oʻqidilar. Soʻng men u zotning oʻng kuraklarining — yoki chap kuraklarining (shubha qilgan Shuʼbadir) — uchki qismiga qaradim; qarasam, u yumilgan kaftdek boʻlib, ustida sugʻallar bor ekan.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим ва у зот билан бирга таомларидан едим. Сўнг: «Аллоҳ сизни мағфират қилсин, эй Аллоҳнинг Расули», дедим ва: «Сизга истиғфор айтдимми?» дедим. Шуъба: «Ёки бир киши у зотга шундай деди», деди. У зот: «Ҳа, сизларга ҳам», дедилар ва: {Ўз гуноҳинг ҳамда мўминлар ва мўминалар учун мағфират сўра} (оятини) ўқидилар. Сўнг мен у зотнинг ўнг куракларининг — ёки чап куракларининг (шубҳа қилган Шуъбадир) — учки қисмига қарадим; қарасам, у юмилган кафтдек бўлиб, устида суғаллар бор экан.

حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عِيسَى أَبُو بِشْرٍ الرَّاسِبِيُّ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ أَبُو زَيْدٍ الْقَيْسِيُّ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ أَنَّهُ قَالَقَدْ رَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَرْجِسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ تَكُنْ لَهُ صُحْبَةٌ

Osim al-Ahval aytdi: Abdulloh ibn Sarjis Rasululloh ﷺni koʻrgan, faqat u zot bilan suhbatdosh boʻlmagan.Осим ал-Аҳвал айтди: Абдуллоҳ ибн Саржис Расулуллоҳ ﷺни кўрган, фақат у зот билан суҳбатдош бўлмаган.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ وَأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَا ثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلْتُ عَلَيْهِ وَأَكَلْتُ مِنْ طَعَامِهِ وَشَرِبْتُ مِنْ شَرَابِهِ وَرَأَيْتُ خَاتَمَ النُّبُوَّةِ قَالَ هَاشِمٌ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ الْيُسْرَى كَأَنَّهُ جُمْعٌ فِيهَا خِيلَانٌ سُودٌ كَأَنَّهَا الثَّآلِيلُ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu) aytdi: «Men Nabiy ﷺni koʻrdim, huzurlariga kirdim, taomlaridan yedim va ichimliklaridan ichdim hamda nubuvvat muhrini koʻrdim». Hoshim (oʻz rivoyatida): «(Muhr) u zotning chap kiftlari uchidagi yumshoq joyda, xuddi bir siqimdek boʻlib, unda sugallarga oʻxshash qora xollar bor edi», dedi.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен Набий ﷺни кўрдим, ҳузурларига кирдим, таомларидан едим ва ичимликларидан ичдим ҳамда нубувват муҳрини кўрдим». Ҳошим (ўз ривоятида): «(Муҳр) у зотнинг чап кифтлари учидаги юмшоқ жойда, худди бир сиқимдек бўлиб, унда сугалларга ўхшаш қора холлар бор эди», деди.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ أَنَّهُكَانَ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ قَالَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ اللَّهُمَّ اصْحَبْنَا فِي سَفَرِنَا وَاخْلُفْنَا فِي أَهْلِنَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَمِنْ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِقَالَ وَسُئِلَ عَاصِمٌ عَنْ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ قَالَ حَارَ بَعْدَ مَا كَانَ

Abdulloh ibn Sarjis (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Nabiy ﷺni koʻrgan edi: Rasululloh ﷺ safarga chiqqanlarida: «Allohumma antas-sohibu fis-safari val-xalifatu fil-ahl. Allohummas-habna fi safarina vaxlufna fi ahlina. Allohumma inni aʼuzu bika min vaʼsais-safari va kaabatil-munqalab, va minal-havri baʼdal-kavr, va daʼvatil-mazlum, va suʼil-manzari fil-ahli val-mol (Ey Alloh, safarda hamroh, oilada oʻrinbosar Sensan. Ey Alloh, safarimizda bizga hamroh boʻl va oilamizga oʻrinbosar boʻl. Ey Alloh, men safarning mashaqqatidan, qaytishdagi gʻam-anduhdan, borligimdan keyin nuqsonga uchrashdan, mazlumning duosidan hamda oila va molda yomon manzarani koʻrishdan Senga panoh tilayman)», der edilar. (Rovi) aytdi: Osimdan «havr baʼdal-kavr» haqida soʻralgan edi, u: «Bor boʻlganidan keyin nuqsonga uchradi (degani)», dedi.Абдуллоҳ ибн Саржис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Набий ﷺни кўрган эди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиққанларида: «Аллоҳумма антас-соҳибу фис-сафари вал-халифату фил-аҳл. Аллоҳуммас-ҳабна фи сафарина вахлуфна фи аҳлина. Аллоҳумма инни аъузу бика мин ваъсаис-сафари ва каабатил-мунқалаб, ва минал-ҳаври баъдал-кавр, ва даъватил-мазлум, ва суъил-манзари фил-аҳли вал-мол (Эй Аллоҳ, сафарда ҳамроҳ, оилада ўринбосар Сенсан. Эй Аллоҳ, сафаримизда бизга ҳамроҳ бўл ва оиламизга ўринбосар бўл. Эй Аллоҳ, мен сафарнинг машаққатидан, қайтишдаги ғам-андуҳдан, борлигимдан кейин нуқсонга учрашдан, мазлумнинг дуосидан ҳамда оила ва молда ёмон манзарани кўришдан Сенга паноҳ тилайман)», дер эдилар. (Рови) айтди: Осимдан «ҳавр баъдал-кавр» ҳақида сўралган эди, у: «Бор бўлганидан кейин нуқсонга учради (дегани)», деди.