حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عُثْمَانَ الْكِلَابِيُّ أَبُو يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ عَطِيَّةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ جَمَعَ نِسَاءَ الْأَنْصَارِ فِي بَيْتٍ ثُمَّ بَعَثَ إِلَيْهِنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ عَلَى الْبَابِ فَسَلَّمَ فَرَدَدْنَ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَقَالَ أَنَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكُنَّ قُلْنَا مَرْحَبًا بِرَسُولِ اللَّهِ وَرَسُولِ رَسُولِ اللَّهِ وَقَالَ تُبَايِعْنَ عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَزْنِينَ وَلَا تَقْتُلْنَ أَوْلَادَكُنَّ وَلَا تَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ تَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُنَّ وَأَرْجُلِكُنَّ وَلَا تَعْصِينَهُ فِي مَعْرُوفٍ قُلْنَا نَعَمْ فَمَدَدْنَا أَيْدِيَنَا مِنْ دَاخِلِ الْبَيْتِ وَمَدَّ يَدَهُ مِنْ خَارِجِ الْبَيْتِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ وَأَمَرَنَا بِالْعِيدَيْنِ أَنْ نُخْرِجَ الْعُتَّقَ وَالْحُيَّضَ وَنَهَى عَنْ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ وَلَا جُمُعَةَ عَلَيْنَا وَسَأَلْتُهَا عَنْ قَوْلِهِ {وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ} قَالَتْ نُهِينَا عَنْ النِّيَاحَةِ
Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida ansor ayollarini bir uyga toʻpladilar, soʻng ularning oldiga Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ni yubordilar. U eshik oldida turib salom berdi, biz unga alik qaytardik. U: «Men sizlarga Rasululloh ﷺning elchisiman», dedi. Biz: «Rasulullohga ham, Rasulullohning elchisiga ham marhabo», dedik. U aytdi: «Sizlar Allohga hech narsani sherik keltirmaslikka, zino qilmaslikka, farzandlaringizni oʻldirmaslikka, qoʻllaringiz va oyoqlaringiz orasida toʻqib chiqargan buhtonni keltirmaslikka va yaxshilikda u zotga osiy boʻlmaslikka bayʼat qilasizlar». Biz: «Ha», dedik va qoʻllarimizni uyning ichidan uzatdik, u esa qoʻlini uyning tashqarisidan uzatdi. Soʻng u: «Allohim, Oʻzing guvoh boʻl», dedi. U bizni ikki iydda boʻz qizlarni va hayzli ayollarni chiqarishga buyurdi, janozalar ortidan ergashishdan qaytardi hamda bizga jumʼa (namozi vojib) emas (dedi). Men undan u zotning {va biror yaxshilikda senga osiy boʻlmaslik} degan soʻzlari haqida soʻradim. U: «Biz nola qilishdan qaytarilganmiz», dedi.Умму Атийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида ансор аёлларини бир уйга тўпладилар, сўнг уларнинг олдига Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)ни юбордилар. У эшик олдида туриб салом берди, биз унга алик қайтардик. У: «Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺнинг элчисиман», деди. Биз: «Расулуллоҳга ҳам, Расулуллоҳнинг элчисига ҳам марҳабо», дедик. У айтди: «Сизлар Аллоҳга ҳеч нарсани шерик келтирмасликка, зино қилмасликка, фарзандларингизни ўлдирмасликка, қўлларингиз ва оёқларингиз орасида тўқиб чиқарган буҳтонни келтирмасликка ва яхшиликда у зотга осий бўлмасликка байъат қиласизлар». Биз: «Ҳа», дедик ва қўлларимизни уйнинг ичидан узатдик, у эса қўлини уйнинг ташқарисидан узатди. Сўнг у: «Аллоҳим, Ўзинг гувоҳ бўл», деди. У бизни икки ийдда бўз қизларни ва ҳайзли аёлларни чиқаришга буюрди, жанозалар ортидан эргашишдан қайтарди ҳамда бизга жумъа (намози вожиб) эмас (деди). Мен ундан у зотнинг {ва бирор яхшиликда сенга осий бўлмаслик} деган сўзлари ҳақида сўрадим. У: «Биз нола қилишдан қайтарилганмиз», деди.