حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا قُرَيْشُ بْنُ حَيَّانَ عَنْ أَبِي وَاصِلٍ قَالَلَقِيتُ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّ فَصَافَحَنِي فَرَأَى فِي أَظْفَارِي طُولًا فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُ أَحَدُكُمْ عَنْ خَبَرِ السَّمَاءِ وَهُوَ يَدَعُ أَظْفَارَهُ كَأَظَافِيرِ الطَّيْرِ يَجْتَمِعُ فِيهَا الْجَنَابَةُ وَالْخَبَثُ وَالتَّفَثُ وَلَمْ يَقُلْ وَكِيعٌ مَرَّةً الْأَنْصَارِيَّ قَالَ غَيْرُهُ أَبُو أَيُّوبَ الْعَتَكِيُّقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ أَبِي سَبَقَهُ لِسَانُهُ يَعْنِي وَكِيعٌ فَقَالَ لَقِيتُ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّ وَإِنَّمَا فَهُوَ أَبُو أَيُّوبَ الْعَتَكِيُّ
Abu Vosil aytdi: Men Abu Ayyub al-Ansoriy bilan uchrashdim; u men bilan qoʻl berib koʻrishdi va tirnoqlarimning uzunligini koʻrdi-da, shunday dedi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz tirnoqlarini qush tirnoqlaridek (uzun) qoʻyib, ularning orasida janobat, ifloslik va kir yigʻilib turgani holda, osmon xabaridan soʻraydimi?» dedilar. Vakiʼ bir marta «al-Ansoriy» demadi; boshqasi esa: «Abu Ayyub al-Atakiy», dedi. Abu Abdurrahmon aytdi: Otam: «Uning — yaʼni Vakiʼning — tili oʻzib ketgan, shuning uchun u: ‹Abu Ayyub al-Ansoriy bilan uchrashdim› dedi; holbuki u Abu Ayyub al-Atakiydir», dedi.Абу Восил айтди: Мен Абу Айюб ал-Ансорий билан учрашдим; у мен билан қўл бериб кўришди ва тирноқларимнинг узунлигини кўрди-да, шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз тирноқларини қуш тирноқларидек (узун) қўйиб, уларнинг орасида жанобат, ифлослик ва кир йиғилиб тургани ҳолда, осмон хабаридан сўрайдими?» дедилар. Вакиъ бир марта «ал-Ансорий» демади; бошқаси эса: «Абу Айюб ал-Атакий», деди. Абу Абдурраҳмон айтди: Отам: «Унинг — яъни Вакиънинг — тили ўзиб кетган, шунинг учун у: ‹Абу Айюб ал-Ансорий билан учрашдим› деди; ҳолбуки у Абу Айюб ал-Атакийдир», деди.