حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ التَّنُوخِيِّ حَدَّثَنَا مَوْلًى لِيَزِيدَ بْنِ نِمْرَانَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ نِمْرَانَ قَالَلَقِيتُ رَجُلًا مُقْعَدًا بِتَبُوكَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ مَرَرْتُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَتَانٍ أَوْ حِمَارٍ فَقَالَ قَطَعَ عَلَيْنَا صَلَاتَنَا قَطَعَ اللَّهُ أَثَرَهُ فَأُقْعِدَ
Yazid ibn Nimron (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Tabukda shol boʻlib qolgan bir kishini uchratdim va undan (sababini) soʻradim. U: «Men Rasululloh ﷺning oldilaridan urgʻochi eshakda yoki eshakda oʻtib ketdim. Shunda u zot: ‹Namozimizni uzdi, Alloh uning izini uzsin›, dedilar. Shundan keyin men shol boʻlib qoldim», dedi.Язид ибн Нимрон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Табукда шол бўлиб қолган бир кишини учратдим ва ундан (сабабини) сўрадим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларидан урғочи эшакда ёки эшакда ўтиб кетдим. Шунда у зот: ‹Намозимизни узди, Аллоҳ унинг изини узсин›, дедилар. Шундан кейин мен шол бўлиб қолдим», деди.