حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ قَالَ قَالَ حَدَّثَنِي الْأَنْصَارِيُّ صَاحِبُ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَهُ قَالَ رَجَعْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَأْمُرُنِي بِمَا عَطِبَ مِنْهَا قَالَ انْحَرْهَا ثُمَّ اصْبُغْ نَعْلَهَا فِي دَمِهَا ثُمَّ ضَعْهَا عَلَى صَفْحَتِهَا أَوْ عَلَى جَنْبِهَا وَلَا تَأْكُلْ مِنْهَا أَنْتَ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ رِفْقَتِكَ
Rasululloh ﷺning qurbonlik tuyalariga masʼul boʻlgan ansoriy kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uni yuborganlarida u aytdi: Men qaytib kelib: «Ey Allohning Rasuli, ulardan holdan toygani haqida menga nima buyurasiz?» dedim. U zot: «Uni soʻy, soʻng uning nalini qoniga botir, keyin uni uning boʻyniga yoki yon tomoniga qoʻy. Undan sen ham, hamrohlaringdan biror kishi ham yemasin», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг қурбонлик туяларига масъул бўлган ансорий киши (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ уни юборганларида у айтди: Мен қайтиб келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, улардан ҳолдан тойгани ҳақида менга нима буюрасиз?» дедим. У зот: «Уни сўй, сўнг унинг налини қонига ботир, кейин уни унинг бўйнига ёки ён томонига қўй. Ундан сен ҳам, ҳамроҳларингдан бирор киши ҳам емасин», дедилар.