حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وَثَنا حَجَّاجٌ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَرَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ مَوْلَى آلِ عَيَّاشٍ وَقَالَ رَوْحٌ مَوْلَى عَبَّاسٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ قَالَكُنْتُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرِ بِالْأَبْوَاءِ فَتَحَدَّثْنَا حَتَّى ذَكَرْنَا غَسْلَ الْمُحْرِمِ رَأْسَهُ فَقَالَ الْمِسْوَرُ لَا وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ بَلَى فَأَرْسَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ ابْنُ أَخِيكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ السَّلَامَ وَيَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْسِلُ رَأْسَهُ مُحْرِمًا قَالَ فَوَجَدَهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ قَرْنَيْ بِئْرٍ قَدْ سُتِرَ عَلَيْهِ بِثَوْبٍ فَلَمَّا اسْتَبَنْتُ لَهُ ضَمَّ الثَّوْبَ إِلَى صَدْرِهِ حَتَّى بَدَا لِي وَجْهُهُ وَرَأَيْتُهُ وَإِنْسَانٌ قَائِمٌ يَصُبُّ عَلَى رَأْسِهِ الْمَاءَ قَالَ فَأَشَارَ أَبُو أَيُّوبَ بِيَدَيْهِ عَلَى رَأْسِهِ جَمِيعًا عَلَى جَمِيعِ رَأْسِهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ فَقَالَ الْمِسْوَرُ لِابْنِ عَبَّاسٍ لَا أُمَارِيكَ أَبَدًاقَالَ الْحَجَّاجُ وَرَوْحٌ فَلَمَّا انْتَسَبْتُ لَهُ وَسَأَلْتُهُ ضَمَّ الثَّوْبَ إِلَى صَدْرِهِ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ وَوَجْهُهُ وَإِنْسَانٌ قَائِمٌ
Abdulloh ibn Hunayn aytdi: Men Abvoʼda Ibn Abbos va Misvar bilan birga edim. Suhbatlashib, ehromdagi kishining boshini yuvishi haqida gaplashib qoldik. Misvar: «Yoʻq», dedi; Ibn Abbos esa: «Ha», dedi. Shunda Ibn Abbos meni Abu Ayyubning oldiga yubordi: «Birodaringning oʻgʻli Abdulloh ibn Abbos senga salom yoʻllayapti va Rasululloh ﷺ ehromda boʻlgan holda boshlarini qanday yuvganlarini soʻrayapti (deb ayt)». U (Abdulloh) uni quduqning ikki ustuni orasida, ustiga kiyim bilan parda tutilgan holda gʻusl qilayotganini topdi. Men unga oʻzimni tanitganimda, u kiyimni koʻkragiga tortdi, shunda menga uning yuzi koʻrindi va men uni koʻrdim; bir odam turib, uning boshiga suv quyayotgan edi. Soʻng Abu Ayyub ikki qoʻli bilan butun boshiga ishora qilib, ularni oldinga va orqaga yurgizdi. Shunda Misvar Ibn Abbosga: «Endi men sen bilan hech qachon tortishmayman», dedi. Hajjoj va Ravh: «Men unga nasabimni aytib, undan soʻraganimda, u kiyimni koʻkragiga tortdi, shunda menga uning boshi va yuzi koʻrindi; bir odam esa turgan edi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Ҳунайн айтди: Мен Абвўда Ибн Аббос ва Мисвар билан бирга эдим. Суҳбатлашиб, эҳромдаги кишининг бошини ювиши ҳақида гаплашиб қолдик. Мисвар: «Йўқ», деди; Ибн Аббос эса: «Ҳа», деди. Шунда Ибн Аббос мени Абу Айюбнинг олдига юборди: «Биродарингнинг ўғли Абдуллоҳ ибн Аббос сенга салом йўллаяпти ва Расулуллоҳ ﷺ эҳромда бўлган ҳолда бошларини қандай ювганларини сўраяпти (деб айт)». У (Абдуллоҳ) уни қудуқнинг икки устуни орасида, устига кийим билан парда тутилган ҳолда ғусл қилаётганини топди. Мен унга ўзимни танитганимда, у кийимни кўкрагига тортди, шунда менга унинг юзи кўринди ва мен уни кўрдим; бир одам туриб, унинг бошига сув қуяётган эди. Сўнг Абу Айюб икки қўли билан бутун бошига ишора қилиб, уларни олдинга ва орқага юргизди. Шунда Мисвар Ибн Аббосга: «Энди мен сен билан ҳеч қачон тортишмайман», деди. Ҳажжож ва Равҳ: «Мен унга насабимни айтиб, ундан сўраганимда, у кийимни кўкрагига тортди, шунда менга унинг боши ва юзи кўринди; бир одам эса турган эди», дедилар.