قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ عَنْ عُبَادَةَ أَنَّ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُنْزِلَ الْقُرْآنُ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼon yetti harf ustida nozil qilingan», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръон етти ҳарф устида нозил қилинган», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ قَالَأَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آيَةً وَأَقْرَأَهَا آخَرَ غَيْرَ قِرَاءَةِ أُبَيٍّ فَقُلْتُ مَنْ أَقْرَأَكَهَا قَالَ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ وَاللَّهِ لَقَدْ أَقْرَأَنِيهَا كَذَا وَكَذَا قَالَ أُبَيٌّ فَمَا تَخَلَّجَ فِي نَفْسِي مِنْ الْإِسْلَامِ مَا تَخَلَّجَ يَوْمَئِذٍ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ تُقْرِئْنِي آيَةَ كَذَا وَكَذَا قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ هَذَا يَدَّعِي أَنَّكَ أَقْرَأْتَهُ كَذَا وَكَذَا فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي فَذَهَبَ ذَاكَ فَمَا وَجَدْتُ مِنْهُ شَيْئًا بَعْدُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَانِي جِبْرِيلُ وَمِيكَائِيلُ عَلَيْهِمَا السَّلَام فَقَالَ جِبْرِيلُ اقْرَأْ الْقُرْآنَ عَلَى حَرْفٍ فَقَالَ مِيكَائِيلُ اسْتَزِدْهُ قَالَ اقْرَأْهُ عَلَى حَرْفَيْنِ قَالَ اسْتَزِدْهُ حَتَّى بَلَغَ سَبْعَةَ أَحْرُفٍ قَالَ كُلٌّ شَافٍ كَافٍحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أُبَيًّا قَالَ مَا حَكَّ فِي صَدْرِي شَيْءٌ مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلَّا أَنِّي قَرَأْتُ آيَةً فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga bir oyatni oʻqitdilar, boshqa bir kishiga esa uni Ubayning qiroatidan boshqacha oʻqitdilar. Men (unga): «Buni senga kim oʻqitdi?» dedim. U: «Buni menga Rasululloh ﷺ oʻqitdilar», dedi. Men: «Allohga qasamki, menga uni bunday-bunday oʻqitgan edilar», dedim. Ubay aytdi: Shu kuni koʻnglimga tushgan (shubha)day narsa islomdan (beri) koʻnglimga tushmagan edi. Shunda men Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, menga falon-falon oyatni oʻqitmaganmidingiz?» dedim. U zot: «Ha», dedilar. Men: «Bu (kishi) esa siz unga bunday-bunday oʻqitdingiz, deb daʼvo qilyapti», dedim. Shunda u zot qoʻllari bilan koʻkragimga urdilar va oʻsha (shubha) ketdi; men undan keyin undan hech narsa topmadim. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Mening oldimga Jibril va Mikoil alayhimassalom keldilar. Jibril: ‹Qurʼonni bir harf ustida oʻqi›, dedi. Mikoil: ‹Undan koʻproq soʻra›, dedi. (Jibril): ‹Uni ikki harf ustida oʻqi›, dedi. (Mikoil): ‹Undan koʻproq soʻra›, dedi — toki yetti harfga yetdi. (Jibril): ‹Ularning har biri shifo beruvchi, kifoya qiluvchidir›, dedi», dedilar. Yahyo ibn Saʼid, Humayddan, u Anasdan rivoyat qildiki, Ubay: «Men islomni qabul qilganimdan beri koʻksimda hech narsa qirralanmadi, faqat men bir oyatni oʻqidim», dedi — soʻng hadisni zikr qildi, ammo unda (qolganini) zikr qilmadi.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга бир оятни ўқитдилар, бошқа бир кишига эса уни Убайнинг қироатидан бошқача ўқитдилар. Мен (унга): «Буни сенга ким ўқитди?» дедим. У: «Буни менга Расулуллоҳ ﷺ ўқитдилар», деди. Мен: «Аллоҳга қасамки, менга уни бундай-бундай ўқитган эдилар», дедим. Убай айтди: Шу куни кўнглимга тушган (шубҳа)дай нарса исломдан (бери) кўнглимга тушмаган эди. Шунда мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, менга фалон-фалон оятни ўқитмаганмидингиз?» дедим. У зот: «Ҳа», дедилар. Мен: «Бу (киши) эса сиз унга бундай-бундай ўқитдингиз, деб даъво қиляпти», дедим. Шунда у зот қўллари билан кўкрагимга урдилар ва ўша (шубҳа) кетди; мен ундан кейин ундан ҳеч нарса топмадим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг олдимга Жибрил ва Микоил алайҳимассалом келдилар. Жибрил: ‹Қуръонни бир ҳарф устида ўқи›, деди. Микоил: ‹Ундан кўпроқ сўра›, деди. (Жибрил): ‹Уни икки ҳарф устида ўқи›, деди. (Микоил): ‹Ундан кўпроқ сўра›, деди — токи етти ҳарфга етди. (Жибрил): ‹Уларнинг ҳар бири шифо берувчи, кифоя қилувчидир›, деди», дедилар. Яҳё ибн Саъид, Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилдики, Убай: «Мен исломни қабул қилганимдан бери кўксимда ҳеч нарса қирраланмади, фақат мен бир оятни ўқидим», деди — сўнг ҳадисни зикр қилди, аммо унда (қолганини) зикр қилмади.