حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَبُو يَحْيَى الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ حَدَّثَنِي أَبِي مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاذٍ عَنْ مُعَاذٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍأَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ كَانَ جَرِيًّا عَلَى أَنْ يَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَشْيَاءَ لَا يَسْأَلُهُ عَنْهَا غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَوَّلُ مَا رَأَيْتَ فِي أَمْرِ النُّبُوَّةِ فَاسْتَوَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا وَقَالَ لَقَدْ سَأَلْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ إِنِّي لَفِي صَحْرَاءَ ابْنُ عَشْرِ سِنِينَ وَأَشْهُرٍ وَإِذَا بِكَلَامٍ فَوْقَ رَأْسِي وَإِذَا رَجُلٌ يَقُولُ لِرَجُلٍ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ فَاسْتَقْبَلَانِي بِوُجُوهٍ لَمْ أَرَهَا لِخَلْقٍ قَطُّ وَأَرْوَاحٍ لَمْ أَجِدْهَا مِنْ خَلْقٍ قَطُّ وَثِيَابٍ لَمْ أَرَهَا عَلَى أَحَدٍ قَطُّ فَأَقْبَلَا إِلَيَّ يَمْشِيَانِ حَتَّى أَخَذَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِعَضُدِي لَا أَجِدُ لِأَحَدِهِمَا مَسًّا فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَضْجِعْهُ فَأَضْجَعَانِي بِلَا قَصْرٍ وَلَا هَصْرٍ وَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ افْلِقْ صَدْرَهُ فَهَوَى أَحَدُهُمَا إِلَى صَدْرِي فَفَلَقَهَا فِيمَا أَرَى بِلَا دَمٍ وَلَا وَجَعٍ فَقَالَ لَهُ أَخْرِجْ الْغِلَّ وَالْحَسَدَ فَأَخْرَجَ شَيْئًا كَهَيْئَةِ الْعَلَقَةِ ثُمَّ نَبَذَهَا فَطَرَحَهَا فَقَالَ لَهُ أَدْخِلْ الرَّأْفَةَ وَالرَّحْمَةَ فَإِذَا مِثْلُ الَّذِي أَخْرَجَ يُشْبِهُ الْفِضَّةَ ثُمَّ هَزَّ إِبْهَامَ رِجْلِي الْيُمْنَى فَقَالَ اغْدُ وَاسْلَمْ فَرَجَعْتُ بِهَا أَغْدُو رِقَّةً عَلَى الصَّغِيرِ وَرَحْمَةً

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Hurayra Rasululloh ﷺdan boshqa hech kim soʻramaydigan narsalarni soʻrashga jurʼatli edi. U: «Ey Allohning Rasuli, nubuvvat ishidan birinchi boʻlib nimani koʻrgansiz?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ tik oʻtirib oldilar va: «Soʻraging keldi, ey Abu Hurayra! Men oʻn yosh-u bir necha oylik bola holimda sahroda edim. Birdan boshim uzra bir soʻz (eshitildi) va bir kishi boshqa bir kishiga: ‹Shu oʻshami?› dedi. U: ‹Ha›, dedi. Ular menga hech bir maxluqda koʻrmagan yuzlarim bilan, hech bir maxluqdan topmagan hidlar bilan va hech kimning ustida koʻrmagan kiyimlar bilan roʻpara boʻldilar. Ular menga tomon yurib keldilar, hatto har biri bir yelkamdan tutdi — men ularning hech birining tegishini sezmadim. Ulardan biri sherigiga: ‹Uni yotqiz›, dedi. Bas, ular meni majburlamay va qattiq tutmay yotqizdilar. Ulardan biri sherigiga: ‹Koʻkragini yor›, dedi. Bas, biri koʻkragim tomon egilib, uni yordi — men koʻrib turibman, na qon bor, na ogʻriq. Unga: ‹Kek va hasadni chiqar›, dedi. Bas, u laxta qonga oʻxshash bir narsani chiqarib, uni uloqtirdi va tashladi. Unga: ‹Raʼfat va rahmatni kirit›, dedi. Bas, u chiqarganiga oʻxshash, kumushga oʻxshaydigan (bir narsa) edi. Soʻng oʻng oyogʻimning bosh barmogʻini silkitib: ‹Yur, salomat boʻl›, dedi. Bas, men u (fazilat) bilan qaytdim — kichikka mehribonlik va rahmat bilan», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Ҳурайра Расулуллоҳ ﷺдан бошқа ҳеч ким сўрамайдиган нарсаларни сўрашга журъатли эди. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, нубувват ишидан биринчи бўлиб нимани кўргансиз?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ тик ўтириб олдилар ва: «Сўрагинг келди, эй Абу Ҳурайра! Мен ўн ёш-у бир неча ойлик бола ҳолимда саҳрода эдим. Бирдан бошим узра бир сўз (эшитилди) ва бир киши бошқа бир кишига: ‹Шу ўшами?› деди. У: ‹Ҳа›, деди. Улар менга ҳеч бир махлуқда кўрмаган юзларим билан, ҳеч бир махлуқдан топмаган ҳидлар билан ва ҳеч кимнинг устида кўрмаган кийимлар билан рўпара бўлдилар. Улар менга томон юриб келдилар, ҳатто ҳар бири бир елкамдан тутди — мен уларнинг ҳеч бирининг тегишини сезмадим. Улардан бири шеригига: ‹Уни ётқиз›, деди. Бас, улар мени мажбурламай ва қаттиқ тутмай ётқиздилар. Улардан бири шеригига: ‹Кўкрагини ёр›, деди. Бас, бири кўкрагим томон эгилиб, уни ёрди — мен кўриб турибман, на қон бор, на оғриқ. Унга: ‹Кек ва ҳасадни чиқар›, деди. Бас, у лахта қонга ўхшаш бир нарсани чиқариб, уни улоқтирди ва ташлади. Унга: ‹Раъфат ва раҳматни кирит›, деди. Бас, у чиқарганига ўхшаш, кумушга ўхшайдиган (бир нарса) эди. Сўнг ўнг оёғимнинг бош бармоғини силкитиб: ‹Юр, саломат бўл›, деди. Бас, мен у (фазилат) билан қайтдим — кичикка меҳрибонлик ва раҳмат билан», дедилар.