حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَبَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصَدِّقًا عَلَى بَلِيٍّ وَعُذْرَةَ وَجَمِيعِ بَنِي سَعْدٍ وَهُذَيْمِ بْنِ قُضَاعَةَ قَالَ أَبِي وَقَالَ يَعْقُوبُ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ مِنْ قُضَاعَةَ قَالَ فَصَدَّقْتُهُمْ حَتَّى مَرَرْتُ بِآخِرِ رَجُلٍ مِنْهُمْ وَكَانَ مَنْزِلُهُ وَبَلَدُهُ مِنْ أَقْرَبِ مَنَازِلِهِمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَلَمَّا جَمَعَ إِلَيَّ مَالَهُ لَمْ أَجِدْ عَلَيْهِ فِيهَا إِلَّا ابْنَةَ مَخَاضٍ يَعْنِي فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّهَا صَدَقَتُهُ قَالَ فَقَالَ ذَاكَ مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَايْمُ اللَّهِ مَا قَامَ فِي مَالِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا رَسُولٌ لَهُ قَطُّ قَبْلَكَ وَمَا كُنْتُ لِأُقْرِضَ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْ مَالِي مَا لَا لَبَنَ فِيهِ وَلَا ظَهْرَ وَلَكِنْ هَذِهِ نَاقَةٌ فَتِيَّةٌ سَمِينَةٌ فَخُذْهَا قَالَ فَقُلْتُ لَهُ مَا أَنَا بِآخِذٍ مَا لَمْ أُومَرْ بِهِ فَهَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكَ قَرِيبٌ فَإِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَأْتِيَهُ فَتَعْرِضَ عَلَيْهِ مَا عَرَضْتَ
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ meni Baliy, Uzra va Quzoadan boʻlgan barcha Banu Saʼd ibn Hudaymga zakot yigʻuvchi qilib joʻnatdilar. U aytdi: Men ularning zakotini yigʻdim, toki ulardan bir kishining oldidan oʻtdim — uning manzili va yurti Madinada boʻlgan Rasululloh ﷺga ularning eng yaqin manzillaridan edi. U molini menga yigʻib boʻlganida, men uning zimmasiga bintu maxozdan boshqa narsa (vojib boʻlmaganini) topdim. Men unga: «Bintu maxozni ado et, chunki u sening sadaqangdir», dedim. U: «U na sutli, na minishga yaroqli (tuya); Allohga qasamki, mening molimning ustida ilgari na Rasululloh ﷺ, na sendan oldin u zotning elchisi turgan emas. Men Allohga molimdan na sutli, na minishga yaroqli boʻlgan narsani qarz beruvchi emasman; lekin mana bu yosh, katta, semiz urgʻochi tuyani ol», dedi. Men: «Men oʻzimga amr qilinmagan narsani oluvchi emasman. Mana Rasululloh ﷺ sendan yaqin (joyda)lar. Agar xohlasang, u zotning oldilariga borib, menga taklif qilgan narsangni u zotga taklif qil», dedim.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мени Балий, Узра ва Қузоадан бўлган барча Бану Саъд ибн Ҳудаймга закот йиғувчи қилиб жўнатдилар. У айтди: Мен уларнинг закотини йиғдим, токи улардан бир кишининг олдидан ўтдим — унинг манзили ва юрти Мадинада бўлган Расулуллоҳ ﷺга уларнинг энг яқин манзилларидан эди. У молини менга йиғиб бўлганида, мен унинг зиммасига бинту махоздан бошқа нарса (вожиб бўлмаганини) топдим. Мен унга: «Бинту махозни адо эт, чунки у сенинг садақангдир», дедим. У: «У на сутли, на минишга яроқли (туя); Аллоҳга қасамки, менинг молимнинг устида илгари на Расулуллоҳ ﷺ, на сендан олдин у зотнинг элчиси турган эмас. Мен Аллоҳга молимдан на сутли, на минишга яроқли бўлган нарсани қарз берувчи эмасман; лекин мана бу ёш, катта, семиз урғочи туяни ол», деди. Мен: «Мен ўзимга амр қилинмаган нарсани олувчи эмасман. Мана Расулуллоҳ ﷺ сендан яқин (жойда)лар. Агар хоҳласанг, у зотнинг олдиларига бориб, менга таклиф қилган нарсангни у зотга таклиф қил», дедим.