Abdulloh ibn as-Somit Abu Zarr (roziyallohu anhu) bilan birga edi. Uning nafaqasi chiqdi, yonida esa unga xizmat qilib, hojatlarini bajarib turadigan bir choʻrisi bor edi. Choʻrining qoʻlida yetti (dirham) ortib qoldi. U choʻriga shu bilan mis chaqa sotib olishni buyurdi. Men unga: «Boshingga tushadigan bir hojat uchun yoki oldingga tushadigan mehmon uchun uni saqlab qoʻysang boʻlmaydimi?» dedim. U: «Albatta, doʻstim (ﷺ) menga shuni tayinlaganlarki, tugib qoʻyilgan qaysi bir oltin yoki kumush boʻlsa, uni Alloh azza va jalla yoʻlida sarflab tugatmagunicha, u egasining ustidagi choʻgʻdir», dedi.Абдуллоҳ ибн ас-Сомит Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) билан бирга эди. Унинг нафақаси чиқди, ёнида эса унга хизмат қилиб, ҳожатларини бажариб турадиган бир чўриси бор эди. Чўрининг қўлида етти (дирҳам) ортиб қолди. У чўрига шу билан мис чақа сотиб олишни буюрди. Мен унга: «Бошингга тушадиган бир ҳожат учун ёки олдингга тушадиган меҳмон учун уни сақлаб қўйсанг бўлмайдими?» дедим. У: «Албатта, дўстим (ﷺ) менга шуни тайинлаганларки, тугиб қўйилган қайси бир олтин ёки кумуш бўлса, уни Аллоҳ азза ва жалла йўлида сарфлаб тугатмагунича, у эгасининг устидаги чўғдир», деди.