حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا فُلَانٌ الْعَامِرِيُّ عَنْ جَسْرَةَ بِنْتِ دَجَاجَةَ عَنْ أَبِي ذَرٍّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ فَرَدَّدَهَا حَتَّى أَصْبَحَ {إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ}
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shu oyatni oʻqib, uni tongga qadar takrorladilar: {Agar ularni azoblasang, ular Sening bandalaringdir. Agar ularni magʻfirat qilsang, albatta, Sen Aziz va Hakimdirsan}.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шу оятни ўқиб, уни тонгга қадар такрорладилар: {Агар уларни азобласанг, улар Сенинг бандаларингдир. Агар уларни мағфират қилсанг, албатта, Сен Азиз ва Ҳакимдирсан}.