حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سَلَّامٌ أَبُو الْمُنْذِرِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ وَاسِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَأَمَرَنِي خَلِيلِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْعٍ أَمَرَنِي بِحُبِّ الْمَسَاكِينِ وَالدُّنُوِّ مِنْهُمْ وَأَمَرَنِي أَنْ أَنْظُرَ إِلَى مَنْ هُوَ دُونِي وَلَا أَنْظُرَ إِلَى مَنْ هُوَ فَوْقِي وَأَمَرَنِي أَنْ أَصِلَ الرَّحِمَ وَإِنْ أَدْبَرَتْ وَأَمَرَنِي أَنْ لَا أَسْأَلَ أَحَدًا شَيْئًا وَأَمَرَنِي أَنْ أَقُولَ بِالْحَقِّ وَإِنْ كَانَ مُرًّا وَأَمَرَنِي أَنْ لَا أَخَافَ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ وَأَمَرَنِي أَنْ أُكْثِرَ مِنْ قَوْلِ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنَّهُنَّ مِنْ كَنْزٍ تَحْتَ الْعَرْشِ
Abu Zarr (roziyallohu anhu) aytdi: Doʻstim ﷺ menga yetti (narsa)ni buyurdilar: miskinlarni sevishni va ularga yaqin boʻlishni buyurdilar; oʻzimdan pastdagiga qarashimni, oʻzimdan yuqoridagiga qaramasligimni buyurdilar; qarindoshlik rishtasini — u yuz oʻgirgan boʻlsa ham — ulashimni buyurdilar; hech kimdan hech narsa soʻramasligimni buyurdilar; achchiq boʻlsa ham haqni aytishimni buyurdilar; Alloh (yoʻli)da hech bir malomatchining malomatidan qoʻrqmasligimni buyurdilar; hamda «La havla va la quvvata illa billah» soʻzini koʻp aytishimni buyurdilar, chunki bu (kalimalar) Arsh ostidagi xazinadandir.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) айтди: Дўстим ﷺ менга етти (нарса)ни буюрдилар: мискинларни севишни ва уларга яқин бўлишни буюрдилар; ўзимдан пастдагига қарашимни, ўзимдан юқоридагига қарамаслигимни буюрдилар; қариндошлик риштасини — у юз ўгирган бўлса ҳам — улашимни буюрдилар; ҳеч кимдан ҳеч нарса сўрамаслигимни буюрдилар; аччиқ бўлса ҳам ҳақни айтишимни буюрдилар; Аллоҳ (йўли)да ҳеч бир маломатчининг маломатидан қўрқмаслигимни буюрдилар; ҳамда «Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ» сўзини кўп айтишимни буюрдилар, чунки бу (калималар) Арш остидаги хазинадандир.